Uzasadnienie
J. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 7 września 2015 r. znak: [...] w przedmiocie zaktualizowania ewidencji gruntów.
Zarządzeniami z dnia 12 października 2015 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu w kwocie 200 zł oraz usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dwóch egz. odpisów skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący uiścił wpis w wyznaczonym terminie, natomiast nie usunął braków formalnych skargi, tj. nie złożył dwóch egz. jej odpisów. W konsekwencji, postanowieniem z dnia 28 października 2015 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę z uwagi na nieusunięcie braków formalnych. Jednocześnie zwrócił skarżącemu kwotę wpisu. Orzeczenie powyższe dostało doręczone stronie w dniu 2 listopada 2015 r.
W dniu 4 listopada 2015 r. skarżący skierował do Sądu pismo ("zażalenie"), które w świetle jego wyjaśnień zawartych w kolejnym piśmie z dnia 17 listopada 2015 r., stanowiło w istocie wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych. Przy piśmie z dnia 4 listopada 2015 r. nadesłano trzy egz. odpisów skargi. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu skarżący wyjaśnił, że nie zrozumiał pouczenia zamieszczonego w wezwaniu z dni 12 października 2015 r. Podniósł, że nie jest prawnikiem i nigdy nie miał doświadczenia z sądem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "Ppsa", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Jednym z warunków skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest dochowanie, określonego w art. 87 § 1 Ppsa, terminu do wniesienia tego wniosku, który wynosi 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. We wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2).
W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Uprawdopodobnienie braku winy oznacza zaś wykazanie takich okoliczności, które mimo spełnienia obowiązku zachowania należytej staranności, uniemożliwiły wnioskującemu terminowe dokonanie czynności, gdyż były nie do przewidzenia lub nie do przezwyciężenia (por. postanowienie NSA z dnia 1 lutego 2005 r., sygn. FZ 713/04). Instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. wyrok NSA z dnia 28 czerwca 2007 r., sygn. II OSK 479/07).
Okoliczności, na które skarżący powołuje się we wniosku o przywrócenie terminu, tj. niezrozumienie pouczenia zamieszczonego w wezwaniu do usunięcia braków formalnych, nie mogą zostać uznane za skuteczne. Treść wezwania z dnia 12 października 2015 r. jest jasna i nie budzi wątpliwości. Skarżący został prawidłowo pouczony o konieczności złożenia dwóch egz. odpisów skargi i konsekwencjach niezastosowania się do tego wymogu w postaci odrzucenia skargi. Okoliczność, że nie jest prawnikiem nie ma wpływu na rozstrzygnięcie. Większość osób wnoszących skargi do wojewódzkich sądów administracyjnych nie ma wykształcenia prawniczego, dlatego właśnie w pismach kierowanych do osób niereprezentowanych przez adwokata lub radcę prawnego zamieszczane jest stosowne pouczenie. Z akt sprawy nie wynika, aby skarżący cierpiał na chorobę utrudniającą prawidłowe rozumienie pism z Sądu. Nie wynika też, aby podjął jakiekolwiek czynności mające na celu rozwianie wątpliwości związanych z treścią pouczenia.
W świetle powyższego wskazane we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi okoliczności nie uprawdopodabniają, że do jego uchybienia doszło z przyczyn od skarżącego niezależnych w rozumieniu art. 87 § 2 Ppsa. Z tego powodu Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 2 Ppsa, orzekł jak w postanowieniu.