Uzasadnienie
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] znak: [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane po rozpatrzeniu odwołania M.K. i W.K. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 12 kwietnia 2005 roku znak: PINB. 7143-21/04 nakazującą M. i W.D., H. i M. J., D. i T. Z. dokonanie w terminie od 30 maja 2005r. do 30 lipca 2005r. rozbiórki nieużytkowanego będącego w złym stanie technicznym pozostałego fragmentu budynku gospodarczego tj. muru z cegieł i kamienia zlokalizowanego na terenie posesji w K. przy ul. [...] oznaczonej numerem geodezyjnym 5123/2 oraz Gminie K., G.K., W.K., M.K. dokonanie rozbiórki nieużytkowanego będącego w złym stanie technicznym pozostałego fragmentu budynku gospodarczego tj. muru z cegieł i kamienia wraz z pozostałymi komórkami zlokalizowanego na terenie posesji w K. przy ul. [...] oznaczonej numerem geodezyjnym 5123/2 i 5123/1.
Organ drugiej instancji w uzasadnieniu opisał historię postępowania administracyjnego i wskazał, że w wyniku oględzin na działkach nr ew. 5123/1 i 5123/2 położonych w K. przy ul. [...] w dniu 15 czerwca 2004r. ustalono, iż mur szczytowy wykonany z kamienia i cegły ceramicznej na zaprawie wapienno-piaskowej o długości ok. 19,70m i wysokości uprzednio istniejącego budynku (dwa piętra) usytuowany bezpośrednio przy granicy z działką nr ew. 6260 wraz z murowanymi (nieużytkowanymi) komórkami o wymiarach zewnętrznych 5,00m x 4,30m - usytuowanymi od jego strony zachodniej, znajduje się w bardzo złym stanie technicznym i stanowi zagrożenie dla ludzi. Mur jest popękany a obluzowane cegły grożą wypadnięciem. Komórki mają drewniany, zarwany strop, przeciekający dach spowodował zawilgocenie ścian, które są również popękane, a istniejąca w nich zaprawa zwietrzała. Zły stan techniczny obiektów świadczy o tym, że nie były one nigdy remontowane, a obecny stan powoduje, że do remontu się nie nadają.
Oceny stanu technicznego dokonali przedstawiciele Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. nie zachodziła więc konieczność korzystania z opinii biegłych tj. architekta, konserwatora zabytków, specjalisty od konstrukcji budowlanych. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że nakazem rozbiórki poszczególnych części obiektów zostali objęci właściciele działek nr ew. 5123/1 i 5123/2 ustaleni w oparciu o wypis ze skorowidza działek z dnia 21 maja 2004r.
Podstawę merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie stanowił art. 67 ust 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku prawo budowlane, zaś termin rozpoczęcia i zakończenia prac rozbiórkowych organ wyznaczył mając na względzie § 6 i 7 ust 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 30 sierpnia 2004 r. w sprawie warunków i trybu postępowania w sprawach rozbiórek nieużytkowanych lub niewykończonych obiektów budowlanych (Dz. U. Nr 198, poz. 2043)
Od decyzji ego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] roku znak: [...] M.K. i W.K. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wnosząc o jej uchylenie. Skarżący zarzucili naruszenie przepisów prawa procesowego poprzez niewyjaśnienie i nierozpatrzenie całego materiału dowodowego mające wpływ na ocenę, że fragment budynku gospodarczego wraz z murkiem nadaje się do rozbiórki.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zaprezentowaną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega uwzględnieniu, aczkolwiek z innych powodów niż podniesione w skardze.
Zgodnie z art. 1, art. 2 i art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania jeżeli mogły one mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a).
Zgodnie z art. 67 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. prawo budowlane (Dz.U. Nr 156 poz. 1118 ze zm.- cytowanej dalej jako ustawa), jeżeli nieużytkowany lub niewykończony obiekt budowlany nie nadaje się do remontu, odbudowy lub wykończenia, właściwy organ wydaje decyzję nakazującą właścicielowi lub zarządcy rozbiórkę tego obiektu i uporządkowanie terenu oraz określającą terminy przystąpienia do tych robót i ich zakończenia. Z treści powołanego przepisu wynika, że adresatami decyzji rozbiórkowej i jednocześnie stronami postępowania w rozumieniu art. 28 kpa są: właściciel lub zarządca obiektu budowlanego, w stosunku do którego ma być nakazana rozbiórka. Nie budzi wątpliwości, iż w sytuacji, gdy obiekt podlegający rozbiórce stanowi współwłasność kilku podmiotów, adresatami decyzji powinni być wszyscy jego współwłaściciele. Powyższe oznacza, że w toku postępowania administracyjnego prowadzonego w trybie art. 67 ust. 1 ustawy, organ ma obowiązek ustalenia kręgu podmiotów posiadających status strony, które powinny brać udział w postępowaniu administracyjnym.
Oprócz tego obowiązkiem organu jest przeprowadzenie postępowania dowodowego w przedmiocie ustalenia stanu technicznego budynku, oraz zbadania czy obiekt budowlany nadaje się do remontu, odbudowy, wykończenia czy też konieczne jest dokonanie jego rozbiórki.
Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że jeden ze współwłaścicieli obiektu przeznaczonego do rozbiórki - M.J. zmarł 10.10.2004r. (dowód: odpis skrócony aktu zgonu z dnia 5.06.2006r.). Okoliczność ta oznacza, że orzeczony przez organy obu instancji administracyjnych obowiązek rozbiórki został nałożony na osobę zmarłą. Zgodnie z orzecznictwem, nałożenie decyzją obowiązków na osobę zmarłą stanowi rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 kpa.
Art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nakłada na Wojewódzki Sąd Administracyjny obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 kodeksu postępowania administracyjnego. Z omówionych wyżej względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 2, art. 134 § 1, 135, 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.
Orzeczenie o kosztach oparto o przepis art. 205 § 2 w zw. z art. 244 § 1 p.p.s.a. i w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit c i § 15 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).
Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy organ prawidłowo ustali krąg podmiotów posiadających przymiot strony w postępowaniu administracyjnym i z udziałem wszystkich uprawnionych podmiotów poprowadzi postępowanie.
W tej sytuacji poza rozważaniami Sądu pozostaje kwestia naruszenia art. 67 ust. 1 ustawy w zakresie odnoszącym się do merytorycznej zasadności przesłanek skutkujących wydaniem nakazu rozbiórki przedmiotowego obiektu budowlanego.