Uzasadnienie
J. T. złożył w dniu 30.X.2013 r. formularz PPF formularz urzędowy PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w przedmiocie przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) na rok 2009.
W złożonym formularzu wnioskodawca podał, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną i dwiema studiującymi córkami. Skarżący pobiera rentę w wysokości 840 zł miesięcznie. Żona prowadzi działalność gospodarczą, ale nie osiąga z niej zysku. Córki pozostają na utrzymaniu rodziców. Wnioskodawca nie wykazał innego majątku oprócz domu wielkości 140 m², budynków gospodarczych i nieruchomości rolnej o powierzchni 6,20 ha.
Prawomocnym postanowieniem Referendarza sadowego z dnia 13.XII.2013 r. zwolniono skarżącego od wpisu sądowego, oddalono wniosek o prawo pomocy w pozostałym zakresie.
Wyrokiem z dnia 13.II. 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę J. T. W dniu 17.III.2014 r. skarżący złożył kolejny formularz PPF ponownie wnosząc o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz podając te same dane co poprzednio.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), przyznanie prawa pomocy zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej sprawie sytuacja majątkowa i rodzinna wnioskodawcy nie zmieniła się. Skarżący nie podał żadnych nowych okoliczności istotnych dla rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy. Brak jest więc podstaw do zmiany prawomocnego postanowienia Referendarza sądowego z dnia 13.XII.2013 r. którym zwolniono skarżącego od wpisu sądowego od skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, oddalono wniosek o zwolnienie od pozostałych kosztów sądowych. Ponadto w uzasadnieniu postanowienia poinformowano wnioskodawcę o wysokości kosztów sądowych na późniejszym etapie postępowania sądowoadministracyjnego w tym o opłacie kancelaryjnej za doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem w wysokości 100 zł. Skarżący miał więc możliwość zgromadzenia odpowiednich środków finansowych zwłaszcza, że nie tylko pobiera rentę, ale też posiada gospodarstwo rolne, a jego żona prowadzi sklep spożywczy. Kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy podlega więc oddaleniu.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.