Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 18 grudnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę T. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 8 sierpnia 2013 r. znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego.
W dniu 17 czerwca 2014 r. T. K. wniósł do tut. Sądu skargę o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem z dnia 12 marca 2014 r. oddalającym odwołanie T. K. od zarządzenia z dnia 16 stycznia 2014 r. odmawiającego sprostowania i uzupełnienia protokołu rozprawy z dnia 18 grudnia 2013 r., podając jako podstawę wznowieniową art. 271 pkt 2 p.p.s.a., tj. nieważność spowodowaną brakiem po stronie skarżącego możliwości działania i obrony swych praw.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2013, poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", w przypadkach przewidzianych w dziale niniejszym, można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem.
W ujęciu przepisów działu VII p.p.s.a. wznowienie postępowania jest instytucją wyjątkową, przysługującą od ściśle określonych orzeczeń, tj. prawomocnych, kończących postępowanie sądowoadministarcyjne. Nie może być zatem stosowana do postanowień, które nie kończą postępowania, a mają charakter jedynie procesowy. Takim właśnie niekończącym postanowieniem procesowym jest niewątpliwie postanowienie tut. Sądu z dnia 12 marca 2014 r. wydane w następstwie rozpoznania odwołania od zarządzenia w przedmiocie sprostowania i uzupełnienia protokołu rozprawy. Orzeczeniem kończącym postępowanie był bowiem wyrok, jak dotąd nieprawomocny, z dnia 18 grudnia 2013 r.
Problem dopuszczalności wzruszenia w trybie wznowienia postępowania prawomocnych postanowień niekończących postępowania sądowoadministracyjnego był już przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego. W uzasadnieniu postanowienia z dnia 22 czerwca 2006 r. sygn. I GZ 2/06 NSA wskazał, że w przepisach art. 270-285 p.p.s.a. brakuje bezpośredniej podstawy prawnej do wzruszania w trybie wznowienia postępowania prawomocnego postanowienia niekończącego postępowania, a tym samym brak jest podstawy prawnej do wznowienia prawomocnie zakończonej sprawy wskutek wzruszenia postanowienia niekończącego postępowania. Podstawę taką zawiera natomiast Kodeks postępowania cywilnego w art. 4161 i art. 403 § 4, który nie znajduje w niniejszej sprawie zastosowania.
W świetle powyższego uznać należy, że skarga o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem w przedmiocie sprostowania i uzupełnienia protokołu rozprawy, tj. niekończącym postępowania sądowoadministracyjnego, nie opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W konsekwencji podlega odrzuceniu na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a.