Uzasadnienie
Z. W. złożył na formularzu PPF wniosek zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną. Skarżący otrzymuje emeryturę w wysokości 1596 zł, a jego żona emeryturę w wysokości 1496 zł netto miesięcznie. Wnioskodawca nie wykazał innego majątku oprócz własności domu wielkości 49 m², terenu wokół domu o powierzchni 0,22 ha i nieruchomości o powierzchni 1,82 ha (łąka i grunty orne, które przynoszą straty ze względu na suszę i zniszczenia dokonane przez dziki). Skarżący oświadczył, że oboje z żoną są schorowani, stan zdrowia nie pozwala im na podjęcie dodatkowego zatrudnienia. Wnioskodawca stwierdził, że całość dochodu z emerytur jest przeznaczana na pokrycie kosztów leczenia, jego i żony, w tym dojazdy do lekarzy, badania, rehabilitację, opłaty za media (gaz, ogrzewanie, wodę, śmieci, telefon), środki czystości bieżące utrzymanie.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części, przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową i rodzinną skarżącego, w tym dochód z dwóch emerytur wystarczający jedynie na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych dwóch starszych osób, w tym pokrycie kosztów leczenia i brak poza przynoszącym straty małym gospodarstwem rolnym, uznano, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i żony, a zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.