Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Dyrektor Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) utrzymał w mocy postanowienie Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2012.
Pismem z dnia 2 grudnia 2013 r. K. L. skierował do Prezesa ARiMR wezwanie do usunięcia naruszenia prawa poprzez uchylenie ww. postanowienia organu II instancji i rozpoznanie jego skargi z dnia 14 maja 2013 r. o wznowienie postępowania, w którym w dniu [...] Kierownik Biura Powiatowego ARiMR pozostawił bez rozpoznania jego wniosek o przyznanie płatności na rok 2012.
Powyższe wezwanie Prezes ARiMR przekazał według właściwości Dyrektorowi Oddziału Regionalnego ARiMR. Postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR, działając na podstawie art. 123 § 1 kpa, uznał ww. wezwanie za nieuzasadnione, wskazując w pouczeniu że rozstrzygnięcie to jest ostateczne i nie przysługuje na nie zażalenie. Co się zaś tyczy skargi strony z dnia 14 maja 2013 r. to w uzasadnieniu wyjaśniono, że pismo to zakwalifikowano jako wniosek o wznowienie postępowania w zakresie przyznania płatności na rok 2012 oraz prośbę strony o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych we wniosku o przyznanie pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2012. W następstwie rozpoznania tych żądań organ I instancji wydał opisane na wstępie postanowienie z dnia [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2012.
Skargę na postanowienie z dnia [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie K. L., domagając się "wszczęcia postępowania administracyjnego przez Prezesa ARiMR w sprawie dotyczącej wezwania do usunięcia naruszenia prawa".
Postanowieniem z dnia [...], sygn. akt [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Kielcach.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012r. nr 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
W przypadku wniesienia skargi na akt lub czynności nieobjęte zakresem właściwości sądów administracyjnych Sąd odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Jak wynika z treści skargi K. L. kwestionuje postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia [...] o uznaniu – na podstawie art. 123 § 1 kpa – za nieuzasadnione jego wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, w którym domagał się m. in. uchylenia postanowienia tego organu z dnia [...]. Tym ostatnim rozstrzygnięciem Dyrektor Oddziału ARiMR utrzymał w mocy postanowienie Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2012.
Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, że rozpoznanie wniesionej w niniejszej sprawie skargi nie należy do kognicji sądów administracyjnych. Zakwestionowane przez K. L. postanowienie nie mieści się bowiem w katalogu aktów i czynności podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego, wymienionych w sposób wyczerpujący w cytowanym powyżej przepisie. W szczególności nie jest to wydane w postępowaniu administracyjnym postanowienie, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie i nie rozstrzyga ono sprawy co do istoty. Nie sposób także uznać, że zaskarżone postanowienie – na które nie służy przecież zażalenie – zostało wydane w postępowaniu egzekucyjnym. Zakwestionowanego w niniejszej sprawie rozstrzygnięcia nie można również uznać za inny niż określone w art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a. akt z zakresu administracji publicznej, dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.), gdyż jak wynika z powołanego w jego podstawie prawnej art. 123 § 1 kpa postanowienia wydane w tym trybie dotyczą poszczególnych kwestii wynikających w toku postępowania – nie rozstrzygając o istocie sprawy.
W rezultacie w zaskarżonym postanowieniu prawidłowo nie zawarto pouczenia o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego.
Jednocześnie należy wyjaśnić, że powoływane w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa przez skarżącego regulacje art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a. – dotyczące wymogu poprzedzenia skargi do sądu administracyjnego wezwaniem właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa – odnoszą się do sytuacji, gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi. Z takim przypadkiem nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie, gdyż zawarte w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa żądanie skarżącego sprowadza się do uchylenia postanowienia Dyrektora Oddziału ARiMR z dnia [...]. Tymczasem rozstrzygnięcie to zostało wydane po wyczerpaniu środków zaskarżenia, o jakim mowa w art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. tj. w następstwie rozpoznania zażalenia K. L. na postanowienie Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2012.
Jeśli chodzi zaś o zawarty w omawianym wezwaniu wniosek o wznowienie postępowania w zakresie płatności na rok 2012 oraz prośbę strony o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych we wniosku o przyznanie pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2012 (przedstawione uprzednio w piśmie z dnia 14 maja 2013 r.) to organ prawidłowo poinformował skarżącego, że w następstwie rozpoznania tych żądań organ I instancji wydał już postanowienie z dnia [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2012.
Mając na uwadze, że zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie pozostaje poza wskazanym w art. 3 § 2 p.p.s.a. zakresem kognicji sądu administracyjnego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.