Uzasadnienie
Prawomocnym wyrokiem z 24 sierpnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach stwierdził nieważność zaskarżonej przez J. R. uchwały nr XXXIV/318/2010 Rady Miejskiej w Chmielniku z 28 stycznia 2010 r. w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sołectwa Śladków Mały i części sołectwa Śladków Duży, gmina Chmielnik.
We wniosku z 22 lutego 2017 r. M. S. wniósł o rozstrzygnięcie z urzędu wątpliwości co do treści powyższego wyroku poprzez odpowiedź na pytanie, czy wraz ze stwierdzeniem nieważności uchwały z 28 stycznia 2010 r., stwierdzeniu nieważności uległa również uchwała Rady Miasta Chmielnik z 22 listopada 2013 r. nr XXXV/303/2013 w sprawie zmiany nr 1 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sołectwa Śladków Mały i części sołectwa Śladków Duży, gmina Chmielnik.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek podlega oddaleniu.
Zgodnie z treścią art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.
W doktrynie wskazuje się, że sąd może dokonać wykładni wyroku zarówno z urzędu jak i na wniosek strony (por. B. Dauter, [w:] Dauter Bogusław, Kabat Andrzej, Niezgódka-Medek Małgorzata, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI, WK 2016).
W niniejszej sprawie M. S. nie był stroną toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego, a prawomocnym postanowieniem z 23 listopada 2016 r. sygn. akt II SA/Ke 922/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odmówił dopuszczenia go do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika. Z tej przyczyny wnioskodawca nie miał uprawnienia do wystąpienia z żądaniem dokonania wykładni wyroku i jego wniosek należało oddalić.
Oceniając konieczność dokonania wykładni wyroku z urzędu zaznaczyć należy, iż potrzeba taka zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości, co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Tymczasem wyrok wydany w niniejszej sprawie nie budzi żadnych wątpliwości interpretacyjnych, jest sformułowany w sposób jasny i zrozumiały, nie ma także wątpliwości co do przedmiotu sprawy, a co za tym idzie zakresu, w jakim orzekał Sąd stwierdzając nieważność zaskarżonej uchwały.
Dlatego też nie było podstaw do dokonania wykładni opisanego na wstępie wyroku.
Z tych względów Sąd, na mocy art. 158 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji