Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 2 lutego 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę W. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zasiłku celowego.
Skarżący złożył formularz urzędowy PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
W złożonym formularzu wnioskodawca podał, że został pozbawiony zasiłku stałego w wysokości 450 zł miesięcznie, nie posiada innego majątku oprócz niewykończonego domu wielkości 125 m kw, opłatę za wodę uiściła za niego osoba trzecia. Wnioskodawca oświadczył, że ogrzewa się w sklepach wielkopowierzchniowych. Z akt administracyjnych wynika, że skarżący jest niepełnosprawny w stopniu umiarkowanym, prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną, został mu przyznany zasiłek celowy w wysokości 100 zł z przeznaczeniem na zakup opału. Córka po ukończeniu liceum wyjechała za granicę.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz.270), zwanej dalej "p.p.s.a." przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy, przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia fachowego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej sprawie, biorąc pod uwagę sytuację majątkową i życiową skarżącego, przede wszystkim brak stałego własnego dochodu i majątku poza niewykończonym domem oraz korzystanie z pomocy społecznej, uznano, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a jego wniosek o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu, niezbędnego do sporządzenia skargi kasacyjnej.
Natomiast wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowy, jego rozpoznanie stało się zbędne i postępowanie w tym zakresie podlega umorzeniu, stosownie do art. 249a p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 239 pkt 1a p.p.s.a, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy społecznej, w tym sprawach dotyczących zasiłku celowego. Zatem skarga W. C. jest rozpoznawana przez sądy administracyjne bez pobierania od skarżącego jakichkolwiek opłat na wszystkich etapach postępowania sądowoadministracyjnego.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1, art. 249a, art. 239 pkt 1a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.