Uzasadnienie
S. N. złożył na formularzu PPF wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi S. N., J. N., A. N. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną. Skarżący pobiera emeryturę w wysokości 999,23 zł, a jego żona emeryturę wysokości 574 zł netto miesięcznie. Oboje z żoną przewlekle chorują, dużą część dochodu przeznaczają na zakup leków. Wnioskodawca nie wykazał innego majątku poza mieszkaniem o wymiarach 3,8 m x 2,6 m.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz.270), przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika prawnego przez osobę dochodzącą swych roszczeń prze sądem.
W rozpoznawanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową i rodzinną wnioskodawcy, przede wszystkim: niski dochód z dwóch emerytur wystarczający jedynie na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych dwóch dorosłych starszych osób, w tym zakup leków, brak majątku poza małym mieszkaniem, uznano, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.