Uzasadnienie
T. K. do skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie opłaty legalizacyjnej dołączyła wypełniony formularz PPF, w wnosząc o zwolnienie wpisu sądowego od skargi.
W złożonym formularzu wnioskodawczyni oświadczyła, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z rodzicami. Skarżąca pobiera rentę w wysokości 717 zł. Jej matka otrzymuje rentę w wysokości 920 zł, a ojciec emeryturę w wysokości 1600 zł miesięcznie. Skarżąca nie wykazała innego majątku oprócz domu wielkości 58 m² i budynków gospodarczych na działce nr ew. gr 473/2 w C. o powierzchni 0,1126 ha.
Postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 2014. zwolniono T. K. od wpisu sądowego od skargi do wojewódzkiego
Wyrokiem z dnia 13 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę T. K. W dniu 27 kwietnia 2014 r. T. K., reprezentowana przez radcę prawnego A.O. złożyła skargę kasacyjną, do której dołączyła formularz PPF, wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i podając te same dane, co poprzednio. We wniosku podkreśliła, że osiągane dochody są przeznaczane na bieżące utrzymanie i pokrycie kosztów leczenia jej samej i rodziców.
Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części, przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
Biorąc pod uwagę sytuację majątkową i rodzinną skarżącej, w tym: niski dochód własny z renty, brak majątku poza domem na niewielkiej działce, fakt, że jej rodzice osiągają dochód wystarczający jedynie na zaspokojenie ich bieżących potrzeb życiowych, w tym pokrycie kosztów leczenia uznano, że nie jest ona w stanie ponieść innych kosztów sądowych niż już uiszczona opłata kancelaryjna w wysokości 100 zł, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, a zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie częściowym zasługuje na uwzględnienie.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 3 art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.