Uzasadnienie
S. S. do swojej skargi na decyzję Wojewody w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego dołączył formularz urzędowy PPF, wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca mieszka u swojej matki, ale prowadzi odrębne gospodarstwo domowe. Skarżący osiąga z działalności gospodarczej miesięczny dochód w wysokości 1500 zł brutto. Wnioskodawca nie wykazał innego majątku oprócz starego domu wielkości 100 m². Skarżący podał, że ponosi koszty działalności gospodarczej – czynsz za pomieszczenie, ZUS, bieżące wydatki. Wnioskodawca stwierdził, że ze względu na trudną sytuację materialną i zdrowotną nie możliwości ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.
Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez stronę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową wnioskodawcy, przede wszystkim dochód wystarczający jedynie na zaspokojenie jego podstawowych potrzeb życiowych i kosztów związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz brak majątku poza starym domem, a także zły stan zdrowia, uznano, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, a zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.