Uzasadnienie
Zakład Usług Komunalnych Sp. z o.o. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 23 września 2016 r., znak: [...], w przedmiocie odmowy odroczenia terminu płatności opłaty podwyższonej za wprowadzanie ścieków do środowiska bez ważnego pozwolenia wodnoprawnego za rok 2015 w kwocie 25.936 zł.
W skardze na powyższą decyzję skarżąca Spółka zawarła wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Wniosek ten nie został jednak przez skarżącą uzasadniony, poza wskazaniem, że wykonanie zaskarżonej decyzji w kontekście dalszego działania Spółki może wyrządzić znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej jako "Ppsa", sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Jakkolwiek ww. ustawa dopuszcza złożenie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w każdym przypadku wniesienia skargi do sądu, to przedmiotem wykonania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania, co nie dotyczy wszystkich aktów administracyjnych. Co do zasady, cechy wykonalności polegającej na możliwości spowodowania lub doprowadzenia do stanu rzeczy zgodnego z rozstrzygnięciem, nie mają decyzje odmowne, czy też decyzje umarzające postępowanie (por. postanowienie NSA z dnia 19 października 2012 r., sygn. II OZ 921/12).
W niniejszej sprawie nie zachodzą podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, którą utrzymano w mocy decyzję organu I instancji o odmowie odroczenia terminu płatności opłaty podwyższonej za wprowadzanie ścieków do środowiska bez ważnego pozwolenia wodnoprawnego. Nie można bowiem mówić o wykonaniu decyzji odmownej, ponieważ nie ma ona przedmiotu wykonania (węzła praw i obowiązków, który mógłby podlegać wykonaniu). Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 295).
Instytucja unormowana w art. 61 § 3 Ppsa dotyczy więc tylko takich sytuacji, gdy akt organu administracji nakłada na stronę określone obowiązki i kiedy wykonanie rozstrzygnięcia organu może spowodować wystąpienie po stronie skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Tym samym, w ocenie Sądu, w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki zastosowania ochrony tymczasowej, o jakiej mowa w art. 61 § 3 Ppsa.
Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu, działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 Ppsa.