Uzasadnienie
A. P. i A. P. złożyli na formularzu urzędowym PPF wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z ich skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego.
Ze złożonego formularza i akt sprawy wynika, że wnioskodawcy prowadzą wspólnie gospodarstwo domowe, są właścicielami domu wielkości 100 m² oraz gospodarstwa rolnego o powierzchni 7 ha przekazanego w dzierżawę. Oboje skarżący utrzymują się z renty A. P. w wysokości 750,26 zł netto miesięcznie. Wnioskodawcy podali następujące wydatki roczne: 2500 zł na zakup opału, 2200 zł tytułem opłat za media, ponadto koszty leczenia.
Postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 24 listopada 2015 r. zwolniono skarżących od kosztów sądowych w całości.
Wyrokiem z dnia 14 stycznia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę A.P. i A. P. W dniu 9 lutego 2016 r. oboje skarżący złożyli kolejny formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata oraz podając te same dane, co poprzednio.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz.270) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy, przysługuje osobie fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia fachowego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową i rodzinną skarżących, w tym niski dochód z renty i brak majątku poza małym gospodarstwem rolnym, uznano, że nie są oni w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem ich wniosek o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu.
Natomiast wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowy, jego rozpoznanie stało się zbędne i postępowanie w tym zakresie podlega umorzeniu. Kwestia ta została już bowiem rozstrzygnięta prawomocnym postanowienie Referendarza sądowego z dnia 24 listopada 2015 r., którym zwolniono skarżących od kosztów sądowych w całości na wszystkich etapach postępowania sądowoadministracyjnego, w tym również od wpisów sądowych od skargi kasacyjnej i zażaleń oraz od opłat kancelaryjnych.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1, art. 249a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.