Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] 2000 r. znak: [...] Prezydent Miasta K., działając na podstawie art. 28, art. 33 ust.l, art. 34 ust.4 i art. 36 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo Budowlane (Dz.U. nr.89 poz.414 z późn.zm.- obecnie tj. Dz.U. z 2003 r. nr.207 poz. 2016 - zwanej dalej Prawem Budowlanym z 1994 r.) zatwierdził projekt budowlany i udzielił A. S.A. z siedzibą w K. przy ul. [...] pozwolenia na budowę pięciokondygancyjnego budynku mieszkalnego wielorodzinnego (20 mieszkań) z ogrodem "zimowym i letnim" na dachu, ze stanowiskami parkingowymi w poziomie piwnic oraz na terenie działki (w sumie 20 stanowisk) oraz infrastrukturą techniczną na nieruchomości położonej przy ul. [...] w K. a oznaczonej w ewidencji gruntów jako dz.ewid. nr [...], [...], [...] [...] i [...] obr. [...].
Odwołania J. i R.P., W.B.-K., M.K., P.Z., J.K., A.W. oraz Zjednoczonej Spółdzielni Budowlano-Mieszkaniowej B. a także Administracji Domów Mieszkalnych "C. " Sp. z o.o. nie zostały uwzględnione i Wojewoda, decyzją z dnia [...].2001 r. znak: [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzje wywodząc w uzasadnieniu co następuje:
1/ projekt budowlany jest kompletny, posiada wymagane uzgodnienia i opinie oraz został wykonany przez osoby legitymujące się wymaganymi uprawnieniami budowlanymi i nie ma żadnych podstaw do uznania, że przedmiotowa inwestycja narusza uzasadnione interesy osób trzecich w zakresie przewidzianym w art.
- 5. ust. 2 Prawa Budowlanego z 1994 r. 2/ odnosząc się do zarzutów odwołania zważono, iż
- - wymiana transformatora nie jest związana z remontem, przebudową, modernizacją ani rozbudową istniejącej stacji transformatorowej. Jest to jedynie wymiana starego, wyeksploatowanego transformatora na nowy o lepszych parametrach technicznych. Roboty związane z dostosowaniem sieci elektrycznej do potrzeb nowej inwestycji nie wymagają zatem zgody mieszkańców budynku przy ul. [...] a wymiana transformatora na nową jednostkę nie spowoduje pogorszenia stanu technicznego i bezpieczeństwa.
- - zarzut, że inwestor nie wykazał się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane jest nietrafny. Działka o numerze [...] będąca działką drogową oznaczona była wcześniej numerem [...]. Wymieniem w odpisie księgi wieczystej jako współwłaściciele tej działki: A.S., J.B., Z.B., M.E., L.L. zostali wywłaszczeni decyzją Prezydium Rady Narodowej w K. z dnia [...] 1958 r. znak: [...] na rzecz Państwa. W odpisie księgi wieczystej zawarty jest również wpis o prowadzonym postępowaniu wywłaszczeniowym dotyczącym działki nr [...] (obecnie działka nr [...]). Zgodnie zatem z art. 8 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece Dz.U. z 1982 r. Nr 19 poz 147) rękojmia wiary publicznej ksiąg wieczystych zostaje wówczas wyłączona. W związku z powyższym zgoda na wejście w teren działki nr [...] została wyrażona przez Dyrektora Wydziału Skarbu Urzędu Miasta K. na mocy pełnomocnictwa udzielonego przez Prezydenta Miasta K.
- - zarzut, że inwestor nie uzyskał wszystkich wymaganych decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu uzgodnień jest chybiony. Ze względu na zmiany w strukturze organizacyjnej Urzędu Miasta K. oraz jego jednostek budżetowych, upoważnionym do uzgodnienia projektu budowlanego (część drogowa i parkingi) w miejsce Miejskiego Zarządu Dróg [...]) i Biura Gospodarki Komunalnej Urzędu Miasta K. (BGK UMK) są w zależności od pełniącego zarząd: Zarząd Dróg i Komunikacji (ZDiK) bądź Zarząd Gospodarki Komunalnej (ZGK). Inwestor stosowanie do tych zmian uzyskał wymagane uzgodnienia.
- - zarzutu dotyczącego przejścia kabla energetycznego przez wybrukowany parking zlokalizowany na działce nr [...] jest również nieuzasadniony bowiem, właściciel tej nieruchomości Gmina K. wyraziła zgodę na wejście w teren tej działki,
- - dalszy zarzut, że projekt budowlany nie spełnia przepisów rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego dotyczących określenia układu komunikacyjnego dla działek, których dotyczy inwestycja jest również nietrafny bowiem zgodnie bowiem z oświadczeniem Urzędu Miasta K., Wydziału Gospodarki Komunalnej i Ochrony Środowiska z dnia 20.07. 2000 r. o warunkach przyłączenia do dróg lądowych dojazd do projektowanego budynku zapewni ul. [...]. Inwestor uzyskał zatem stosowne uzgodnienie Zarządu Gospodarki Komunalnej wjazdu na działki nr [...] i [...] z ul.[...].
- - inwestycja została pozytywnie zaopiniowana na etapie ustalania warunków zabudowy i zagospodarowania terenu przez Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków (opinia [...] z dnia [...] 1999 r.) pod warunkiem ograniczenia projektowanego obiektu do pięciu kondygnacji z możliwością wprowadzenia użytkowego poddasza. Powyższy warunek został spełniony. Projektowany budynek posiada pięć kondygnacji użytkowych. Poddasze budynku zawiera pomieszczenia techniczne i klatkę schodową, które nie stanowią kondygnacji użytkowej.
- - proponowana inwestycja jest zgodna z ustaleniami miejscowego ogólnego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta zatwierdzonego uchwałą Nr VII/58/94 Rady Miasta Krakowa z dnia 16 listopada 1994 r. Wniosek o pozwolenie na budowę został złożony w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia 25 października 1999 r. znak: [...], a inwestor wykazał się prawem do dysponowania terenem na cele budowlane.
Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożyli J. i R.P. i wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji zarzucili co następuje:
1/ wydając zezwolenie na budowę spółce "A. " organ I instancji wyraził zgodę na stałe zasilanie budynku realizowanego przez spółkę z stacji transformatorowej nr [...] znajdującej się na parterze w budynku mieszkalnym przy ul [...]. Budynek ten jest w własnością Wspólnoty Mieszkańców a pomieszczenie, w którym znajduje się stacja transformatorowa stanowi integralna cześć wspólnej nieruchomości i jest usytuowana bezpośrednio pod mieszkaniem skarżących. Tym samym organ I instancji zadysponował mieniem, do którego nie posiada żadnych praw. W wyniku takiej decyzji skarżący poniosą wymierne straty polegające na pogorszeniu warunków mieszkaniowych, gdyż na skutek rozbudowy stacji wzrośnie oddziaływanie na zdrowie szkodliwego pola magnetycznego i infradźwięków.
2/ § 182 rozporządzenia 14.12.1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 1995 r. nr. 10 poz. 46 z późn.zm. -obecnie tj. Dz.U. z 1999 r. nr 15 poz. 140 - zwane dalej rozporządzeniem w sprawie warunków technicznych) zezwala na to by pomieszczenia stacji transformatorowych mogły być sytuowane w budynkach o innym przeznaczeniu jeżeli są spełnione warunki określone w § 96 oraz: zostanie zachowana odległość pozioma i pionowa od pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi na co najmniej 2.8 metra. Warunek określony w powołanym przepisie w odniesieniu do mieszkania skarżących nie jest spełniony.
3/ realizacja przedmiotowej decyzji spowoduje obniżenie wartości mieszkania znajdującego się nad silną stacją transformatorową.
4/ Zakład Energetyczny nie poinformował mieszkańców nieruchomości o wydaniu warunków rozbudowy stacji transformatorowej znajdującej się w budynku i nie udzielił odpowiedzi na pismo z dnia 18.12.2000 r. 5/ wątpliwości budzi pogląd, że następuje tylko wymiana transformatora na nowy bez powiększenia jego mocy. Po co więc, następuje ta wymiana skoro dotychczasowy transformator działa bez zarzutu.
6/ konkludując skarżący podnieśli, że nie wyrażają zgody na rozbudowę stacji transformatorowej nr [...] oraz zgodnie z Uchwałą Wspólnoty Mieszkańców z dnia 12.03.01 nr [...] nie wyrażają zgody na dalszą eksploatację pomieszczenia w budynku przy ul. [...] na stację transformatorową przez Zakład Energetyczny.
Na tę samą decyzję, w sprawie sygn.akt II SA/Kr 1065/01, skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożyła Wspólnota Mieszkaniowa budynku mieszkalnego przy ul. [...] w K. i wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji podniosła co następuje:
1/ decyzja ta jest wadliwa z tego powodu, że Wspólnota nie brała udziału jako strona, w postępowaniu administracyjnym zakończonym decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nr [...] z dnia [...]1999 r. 2/ ul. [...] nie jest zaliczana do kategorii dróg gminnych i jako taka winna być odpowiednio oznakowana jako droga wewnętrzna. Jest to zgodne ze stanem faktycznym, gdyż ul. [...] jest wąską (ok. 3m) dwukierunkową drogą z jedynym wjazdem i wyjazdem przez bramę w budynku mieszkalnym przy ul. [...], 3/ podobnie jak skarżący P. podnieśli, że pomieszczenie w którym usytuowana jest stacja transformatorowa stanowi własność skarżącej Wspólnoty Mieszkaniowej i ona winna decydować o dysponowaniu jej mieniem, a ponadto podniesiono także zarzut naruszenia § 182 warunków technicznych, 4/ ZE od 1995 r. nie podpisał żadnej umowy najmu lokalu ani ze Wspólnotą Mieszkaniową, ani z gminą.
Postanowieniem z dnia [...].03.2005 r. zarządzono połączenie sprawy sygn.akt II SA/Kr 1065/01 ze sprawą niniejszą.
W odpowiedzi na skargi Wojewoda wniósł o ich oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Skarga w sprawie niniejszej została złożona przed dniem 1.01.2004 r. Zgodnie jednak z art. 97 § l ustawy z dnia 30.08.2002 r.. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz.1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 - w skrócie p.o.p.s.a.). Skargę należy uznać za nieuzasadnioną. Dokonana w trybie art. l § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r., Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153 poz. 1269), kontrola sądowa zaskarżonej decyzji, nie stwierdziła aby naruszała ona prawo w takim stopniu aby mogła prowadzić do uwzględnienia skargi. Uchylenie zaskarżonej decyzji może nastąpić w przypadku stwierdzenia (art. 145 § l pkt. 1-3 p.o.p.s.a.)
- a) naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
- b) naruszenia prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
- c) innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Nie można twierdzić, że zaskarżona decyzja, czy poprzedzająca ją decyzja organu I instancji dotknięta jest taką wadą która uzasadniałyby jej uchylenie.
Zgodnie z art. 35 ust.4 Prawa Budowlanego właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, gdy stwierdzi zgodność: projektu zagospodarowania działki lub terenu z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska, z wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, z przepisami w tym techniczno-budowlanymi, a nadto kompletność projektu budowlanego (w tym posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń), wykonanego przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane.
Nadto organ nie może odmówić wydania przedmiotowej decyzji, gdy ustali zgodność projektu architektoniczno-budowlanego z przepisami, w zakresie określonym w art. 5 i 32 ust. 4 Prawa Budowlanego.
W zasadzie obie skargi kwestionują prawidłowość obu decyzji o tyle, c ile wykazują one, że planowany obiekt będzie miał możliwość zasilania energetycznego. Problem polega na tym, że Zakład Energetyczny, pozytywnie uzgadniając inwestycję - przewidział wykonanie podłącza elektrycznego ze stacji transformatorowej usytuowanej w budynku przy ul. [...] w którym wyodrębniono lokale jako przedmiot odrębnej własności, a jednego z nich właścicielami są skarżący J. i R.P., zaś prawa ogółu właścicieli reprezentuje skarżąca Wspólnota.
Otóż stacja trafo jest urządzeniem służącym do doprowadzania prądu w rozumieniu art. 49 kc i wchodzi w skład przedsiębiorstwa energetycznego, a skoro tak, to o sposobie jej wykorzystania decyduje zakład energetyczny. I dokonane przez Zakład Energetyczny uzgodnienie projektu budowlanego jest wystarczające w rozumieniu art. 35 ust. l Prawa Budowlanego z 1994 r. Kwestie relacji miedzy Zakładem Energetycznym a właścicielem nieruchomości na, lub w której, usytuowana jest stacja trafo, nie mieszczą się w sferze "sprawdzania" o którym mowa w co dopiero powołanym art. 35 ust.
- 1. Na marginesie można tylko podać, że kwestia lokalizacji stacji trafo w budynku przy ul. [...], rozwiązana została przez zawarcie umowy najmu (zob. protokół rozprawy przed WSA z dnia [...]03.2005 r.).
Inny zarzut podniosła skarżąca Wspólnota, a mianowicie nie zbyt jasno podniesiono, że ul. [...] nie jest zaliczana do kategorii dróg gminnych i jako taka winna być odpowiednio oznakowana jako droga wewnętrzna. Na rozprawie przed Sądem Administracyjnym w dnia 22.03.2005 r., reprezentanci Wspólnoty wyjaśnili, że chodzi o przekwalifikowanie ul. [...] w drogę wewnętrzną co spowoduje ograniczenie ruchu. W postępowaniu o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę, orzekające organy, nie mają uprawnienia do zajmowania się tego rodzaju postulatami. Kwestie dostępu nieruchomości na której ma być realizowana zamierzona inwestycja, do dróg publicznych zostały wyjaśnione w toku postępowania i w tym zakresie projekt zawiera stosowne uzgodnienia.
W tym stanie rzeczy skoro dokonana kontrola nie wykazała aby zaskarżona decyzja, czy poprzedzająca j ą decyzja organu I instancji naruszały prawo, na podstawie art. 151 ustawy 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270), należało orzec jak w sentencji.