Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 maja 1996 r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie zawiesił postępowanie w związku z zaskarżeniem do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie ostatecznej decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] 1996 r. Nr [...].
Skarżący E. R. poinformował Sąd, iż postępowanie toczące się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w Warszawie zostało zakończone. Na dowód tego przedłożył odpis wyroku z dnia 17 listopada 1997 r. (sygn. akt IV SA 453/96), na mocy którego Sąd oddalił skargę złożoną na decyzję z dnia [...] 1996 r.
W niniejszej sprawie jako wniesionej i nie zakończonej przed 1 stycznia 2004r. zgodnie z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271 ze zm) zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm), zwanej dalej p.p.s.a.
Wobec ustania przyczyny zawieszenia - uprawomocnienie się orzeczenia wydanego w innym postępowaniu, którego wynik wpływa na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie - Sąd na podstawie art. 128 § 1 pkt 4 p.p.s.a. podjął zawieszone postępowanie.
Równocześnie, wobec treści pisma skarżącego (przedłożonego do sprawy o sygn. akt SA/Kr 2200/95) informującego miedzy innymi o polubownym rozwiązaniu sporu, należało uznać, że skarżący nie podtrzymuje skargi i ją cofa.
Zgodnie z art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi co do zasady wiąże Sąd.
Uznając cofnięcie skargi przez skarżącego za skuteczne, Sąd umorzył postępowanie sądowe, działając na podstawie art. 60 w zw. z art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.