Uzasadnienie
Stosownie do treści art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153,poz. 1270 z późn. zm. - oznaczana dalej jako p.p.s.a.) do uiszczania kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Artykuł 220 § 1 zdanie pierwsze i drugie p.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata; w tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W sytuacji nieopłacenia skargi § 3 art. 220 p.p.s.a. przewiduje jako skutek powyższego jej odrzucenie. Siedmiodniowy termin określony w art. 220 § 1 p.p.s.a. dla wykonania obowiązku opłacenia skargi jest terminem ustawowym, którego niezachowanie powoduje w myśl art. 85 p.p.s.a. bezskuteczność dokonanej po terminie czynności, co także prowadzi do odrzucenia skargi.
W niniejszej sprawie, wszczętej wskutek skargi A. C. i S. C. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z 17 czerwca 2010 roku, znak [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia, w wykonaniu zarządzenia z dnia 27 sierpnia 2010 roku, wezwano skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu w wysokości 100 zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Zgodnie z art. 72 § 1 p.p.s.a., jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi; w takim wypadku pismo jest doręczone skutecznie, a za datę jego doręczenia należy przyjąć dzień odebrania przez dorosłego domownika adresata. Jak wynika z adnotacji na odwrocie zwrotnych potwierdzeń odbioru, wezwania zostały odebrane w dniu 3 września 2010 roku przez dorosłego domownika skarżących, Z. C.. Tego dnia rozpoczął zatem bieg siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu od skargi, którego ostatni dzień przypadał 10 września 2010 roku. Polecenie przelewu zostało dokonane przez skarżących 15 września 2010 roku, a zatem już po upływie siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 220 § 1 p.p.s.a.
Wobec powyższego Sąd odrzucił skargę, za podstawę przyjmując art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a.