Postanowienie WSA w Krakowie z 15 maja 2008 r., II SA/Kr 1007/06

Rozpoznanie

w dniu 15 maja 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat K. Z. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu

Sprawa

w sprawie ze skargi K. T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a przyznać na rzecz adwokat K. Z. wykonującej zawód w Kancelarii Adwokackiej przy ul. [...], od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 146,40 zł (słownie: sto czterdzieści sześć złotych, czterdzieści groszy) w tym 26,40 zł (słownie: dwadzieścia sześć złotych, czterdzieści groszy) podatku od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia kosztów zastępstwa prawnego udzielonego z urzędu.

Sentencja

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Agnieszka Góra

Uzasadnienie

Postanowieniem Referendarza Sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 4 stycznia 2008r. przyznane zostało skarżącej K. T. prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] wydane w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

Po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w K., zarządzeniem Dziekana ORA z dnia [...] na pełnomocnika K. T. została wyznaczona adwokat K. Z., wykonująca zawód w Kancelarii Adwokackiej w K. przy ul. [...].

W aktach sprawy znajduje się pełnomocnictwo udzielone adwokat K. Z. przez skarżącą K. T. w dniu [...] kwietnia 2008r do zastępstwa w przedmiotowej sprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym oraz zaskarżania orzeczeń tego sądu.

W dniu [...] maja 2008r. adwokat K. Z. złożyła pismo, w którym oświadczyła, iż sporządziła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej do wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 listopada 2007r. sygn akt II SA/ Kr 1007/06 i opinia ta została przesłana skarżącej oraz Dziekanowi Okręgowej Rady Adwokackiej w K. Ponadto adwokat K. Z. oświadczyła, iż wnosi o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącej K. T. z urzędu w przedmiotowej sprawie, dodając, iż pomoc ta nie została w całości opłacona.

Zgodnie z art. 250 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) – wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, nie mniej niż 120 zł. Biorąc pod uwagę, iż stawka minimalna w niniejszej sprawie wynosi 240,00 zł, stawka za sporządzenie w/w opinii wynosi zatem 120,00 zł.

W myśl natomiast § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości – w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach tj. 22 %.

W związku z powyższym, na zasadzie art. 250, art. 258 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270), § 19 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163,poz.1348 z późn. zmianami) oraz § 18.1 pkt. 2 w zw. z § 2 pkt 3 cytowanego Rozporządzenia należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia. Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 z późniejszymi zmianami).