Uzasadnienie
postanowienia z dnia 2 października 2018 r.
Pismem z dnia 28 września 2018 r. P. J. – powołując się na art. 33 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – złożył wniosek o dopuszczenie go do udziału w postępowaniu w sprawie ze skargi [...] S.A. z siedzibą w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2018 r., znak [...], w przedmiocie odmowy zezwolenia na usunięcie drzew. W uzasadnieniu wniosku wnioskodawca wskazał, że przedmiotowe drzewa stanowią ochronę przed pyłem dla położonego w pobliżu Ogrodu Botanicznego Uniwersytetu Jagiellońskiego; podał też przesłanki, które w jego ocenie przemawiają za zachowaniem tych drzew. Wnioskodawca powołał się na swój interes prawny i w tym kontekście podał, co następuje: "Wykazuję swój interes prawny, że jako społeczny opiekun zabytków Ogrodu Botanicznego mam prawny obowiązek ochrony tego obiektu. Na poparcie powyższego wskazuję pogląd wyrażony w orzeczeniu mającego elementy zbliżone do przedmiotowej sytuacji, iż: "rozszerzanie terenu działania muzeum o dodatkowe obszary bezpośrednio wpływa na sytuację prawną m.in. przewodników turystycznych, ponieważ ma to wpływ na zakres terytorialny prowadzonej przez nich działalności.
Można zatem uznać, że przewodnik turystyczny ma interes prawny we wniesieniu skargi na uchwalę rady miasta w sprawie zmiany statutu muzeum w zakresie terenu jego działania, ponieważ dotyczy to aktu prawa miejscowego mającego bezpośredni wpływ na prowadzoną przez niego działalność (zob. wyr. WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 15.12.2016 r., II SA/Go 782/16)".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, dalej p.p.s.a.), udział w charakterze uczestnika może zgłosić osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego. W ocenie Sądu w odniesieniu do wnioskodawcy P. J. przesłanki te nie zachodzą, ściśle biorąc – wynik postępowania nie dotyczy jego interesu prawnego.
O tym, czy wnioskodawca ubiegający się o udział w postępowaniu sądowoadministracyjnym ma interes prawny w danej sprawie, decyduje norma prawa materialnego, na której oparto zaskarżony akt administracyjny, a nie interes faktyczny (zob. wyrok NSA z dnia 15 kwietnia 1993 r., I SA 1719/92, OSP 1994, z. 10, poz. 199, z aprobującą glosą P. Kucharskiego, tamże). "Stwierdzenie istnienia interesu prawnego wymaga ustalenia związku o charakterze materialnoprawnym między obowiązującą normą prawa, a sytuacją prawną konkretnego podmiotu prawa, polegającego na tym, że akt stosowania tej normy może mieć wpływ na sytuację prawną tego podmiotu w zakresie prawa materialnego. Od tak pojmowanego interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, to jest sytuację, w której dany podmiot jest wprawdzie bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, nie może jednak tego zainteresowania poprzeć przepisami prawa, które mogą stanowić podstawę skierowanego żądania w zakresie podjęcia stosownych czynności przez organ administracji.
Aktualność interesu prawnego oznacza, że nadaje się on do urzeczywistnienia w danej sytuacji faktycznej i prawnej i wiąże się z realnością, co oznacza, że powinien on istnieć w dacie stosowania norm. O interesie prawnym osobistym, własnym i indywidualnym można zaś mówić, gdy przypisać go można do zindywidualizowanego podmiotu w tym znaczeniu, że akt prawny skierowany do danego podmiotu musi wpływać na jego sytuację prawną" (wyrok NSA z dnia 3 września 2014 r., II OZ 783/14, CBOSA).
Wskazywana w uzasadnieniu wniosku okoliczność, że wnioskodawca jest społecznym opiekunem zabytków Ogrodu Botanicznego nie kreuje po jego stronie interesu prawnego w rozumieniu art. 33 § 2 p.p.s.a.; nie tworzy żadnej relacji materialnoprawnej pomiędzy treścią odnośnego rozstrzygnięcia o jego sytuacją prawną. Zawarta we wniosku argumentacja wskazuje co najwyżej na interes faktyczny wnioskodawcy. A ten nie stanowi podstawy do dopuszczenia do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 33 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.