Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 12 września 2013 roku przyznane zostało skarżącej G. M. prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie racy prawnego. Na tej podstawie Dziekan Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w K. wyznaczył dla skarżącej pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego M. S. z [...] Kancelarii Prawnej w K..
Wyznaczona pełnomocnik w piśmie procesowym z dnia 12 listopada 2013 roku, stanowiącym uzupełnienie stanowiska strony skarżącej w sprawie, zawarła wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, które nie zostały dotychczas uregulowane w całości, ani w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w dniu 18 grudnia 2013 roku wydał wyrok, którym uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji oraz określił, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana. Na rozprawie w dniu 18 grudnia 2013 roku pełnomocnik podtrzymała swoje wnioski zawarte w piśmie z dnia 12 listopada 2013 roku.
Zgodnie z art. 250 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 490). Stosownie do treści § 14 ust. 2 pkt 1 lit "c" tego rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji "w innej sprawie" wynosi 240 zł.
W myśl § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (240 zł x 23 % = 55,20 zł).
Mając na uwadze fakt, iż wyznaczony pełnomocnik radca prawny M. S. brała udział w postępowaniu przed Sądem I instancji i należycie wywiązywała się z powierzonych obowiązków należało przyznać jej wynagrodzenie w wysokości 240 zł, powiększone o podatek od towarów i usług w kwocie 55,20 zł na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a.