Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...].09.2000 r. (znak: [...]) Burmistrz Miasta N. działając na podstawie art. 95 pkt. 4 i art. 96 ust. l ustawy z dnia 21.08.1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. nr. 115 poz.741 z późn.zm.- obecnie tj. Dz.U. z 2004 r. nr. 261 poz. 2603 - zwaną dalej ustawą o gospodarce nieruchomościami) oraz § 3, 5 i 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17.02.1998 r. w sprawie trybu dokonywania podziałów nieruchomości oraz sposobu sporządzania i rodzajów dokumentów wymaganych w tym postępowaniu (Dz.U. nr 25 poz. 130) po rozpoznaniu wniosku Starosty Powiatowego w N., odmówił zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości położonej w N. a oznaczonej w ewidencji gruntów jako dz.ewid. [...] obj. KW [...].
Odwołanie S.K. nie zostało uwzględnione i Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...]. decyzją z dnia [...].01.2001 r. (znak: [...]) utrzymało w mocy zaskarżoną decyzje podnosząc w uzasadnieniu, że Starosta Powiatowy w N. prowadzi postępowanie w sprawie zwrotu nieruchomości położonej w N. a oznaczonej w ewidencji gruntów jako dz. ewid. "1" i w związku z tym Starosta wystąpił z wnioskiem o podział nieruchomości w celu wydzielenia części podlegającej zwrotowi. Przedstawiony do zatwierdzenia projekt podziału, wydziela działkę która nie ma dostępu do drogi publicznej. Art. 93 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami stanowi o niedopuszczalności podziału nieruchomości która po wydzieleniu nie będzie miała dostępu do drogi publicznej. Stanowiska tego nie może zmieniać treść art. 95 ust. 4 cytowanej ustawy, stanowiący, że podziału dokonuje się niezależnie od ustaleń planu gdy podział na nastąpić w celu realizacji roszczeń do części nieruchomości wynikających z przepisów ustawy lub ustaw odrębnych.
Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożyła S.K. i wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji, zarzuciła, że niezgodne z prawdą jest twierdzenie uzasadnienia decyzji, że mająca być wydzieloną działka nie ma dostępu do drogi publicznej. Że tak nie jest świadczy załączone do skargi pismo Starosty Powiatowego z dnia 25.07.2000 r.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie i podtrzymało swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Skarga w sprawie niniejszej została złożona przed dniem 1.01.2004r. Zgodnie jednak z art. 97 § l ustawy z dnia 30.08.2002 r., Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 - w skrócie p.o.p.s.a.). Skarga jest uzasadniona bowiem dokonana w trybie art. l § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r., Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153 poz. 1269) kontrola sądowa stwierdziła, że zaskarżona decyzja jak i utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji naruszają prawo.
Zgodnie z art. 134 p.o.p.s.a. Sąd nie jest związany granicami skargi i zobowiązany jest do wzięcia pod uwagę z urzędu wszelkich naruszeń prawa, a także przepisów, które powinny znaleźć zastosowanie w sprawie.
Art. 93 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, stanowi wprawdzie, w zdaniu pierwszym, że podział nieruchomości nie jest dopuszczalny, jeżeli projektowane do wydzielenia działki gruntu nie mają dostępu do drogi publicznej ale za dostęp do drogi publicznej uważa się również wydzielenie drogi wewnętrznej wraz z ustanowieniem na tej drodze odpowiednich służebności dla wydzielonych działek gruntu albo ustanowienie dla tych działek innych służebności drogowych, jeżeli nie ma możliwości wydzielenia drogi wewnętrznej z nieruchomości objętej podziałem. Dalszym rozwinięciem tej kwestii jest przepis art. 99 ustawy który stanowi, że jeżeli zapewnienie dostępu do drogi publicznej ma polegać na ustanowieniu służebności, o których mowa w art. 93 ust. 3, podziału nieruchomości dokonuje się pod warunkiem, że przy zbywaniu działek wydzielonych w wyniku podziału zostaną one ustanowione. Za spełnienie warunku uważa się także sprzedaż wydzielonych działek gruntu wraz ze sprzedażą udziału w prawie do działki gruntu stanowiącej drogę wewnętrzną.
Orzekające w sprawie organy powyższych przepisów nie wzięły pod uwagę, tym samym należy stwierdzić, że skarga z wyżej naprowadzonych powodów jest uzasadniona, co powoduje konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § l pkt.l lit."a" i "c". Decyzję organu I instancji uchylono na podstawie art.135, a kosztach orzeczono w oparciu o art. 200 p.o.p.s.a.