Uzasadnienie
postanowienia z dnia 11 października 2017 r.
W skardze na decyzję wydaną na podstawie art. 124b ustawy o gospodarce nieruchomościami J. F. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji zobowiązującej go do udostępnienia nieruchomości na okres 6 miesięcy w celu wykonania remontu rurociągu kanalizacji sanitarnej.
Skarżący twierdził, że w związku z zamierzonymi robotami (które wg. niego nie są remontem, lecz odbudową), jego nieruchomości zostaną na długi czas zdewastowane. Grunty te są tymczasem użytkowane jako tereny rekreacyjno-sportowe pod nazwą "[...]", organizowane są tam imprezy masowe. Tereny są położone w rejonie cennym przyrodniczo i widokowo, są schludnie zagospodarowane. Wyraził skarżący obawę, że tereny zostaną wyłączone z użytku na cały sezon 2017/2018, a roszczenia odszkodowawcze nie będą realizowane przez uprawnione z decyzji Przedsiębiorstwo.
Do wniosku dołączył skarżący katalog promocyjny [...] dokumentujący imprezy, które miały miejsce w ostatnim czasie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016 r., poz. 718 ze zm.) zwanej dalej ppsa, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 ppsa sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest więc wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i ich konkretyzacja w przedstawionym przez stronę materiale dowodowym. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione.
W przedmiotowej sprawie skarżący nie uzasadnił istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, które miałyby stanowić dostateczne uzasadnienie dla wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazana w zaskarżonej decyzji metoda polega na wykonaniu robót bez urządzania wykopów, a wedle harmonogramu czas trwania samych prac na gruncie nie będzie przekraczał kilku tygodni. Jest oczywiste, że realizacja tego rodzaju decyzji zawsze wiąże się z niedogodnością. Z istoty swej decyzja zobowiązująca do udostępnienia gruntu w celu wykonania robót ingeruje w prawa właścicielskie, w zwykłych więc okolicznościach (a skarżący nie wskazał nadzwyczajnych) każdą taką decyzję można by uznać za zagrażającą powstaniu szkody, co przecież celowi i funkcji instytucji wstrzymania nie odpowiada. Instytucja wstrzymania wykonania decyzji nie jest narzędziem kontroli tej decyzji, ani też nie może służyć odwlekaniu wykonania w czasie każdej decyzji nakładającej obowiązek.
Powodem wstrzymania wykonania decyzji nie może być też obawa przed ewentualnym kłopotliwym rozliczeniem odszkodowania z uprawnionym z decyzji.
Z tych powodów wniosek o wstrzymanie należało oddalić.