Uzasadnienie
A. D., M. A., O. K., P. S. oraz T. C. wnieśli skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie na decyzję Wojewody [...] z dnia 28 lipca 1999 nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę Fundacji [...] z siedzibą w K..
W piśmie z dnia 12 sierpnia 2003 r. skarżący T. C. i P. S. zawarli oświadczenie o cofnięciu skargi.
Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z dnia 20 września 2002 r. ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 60 p.p.s.a. cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W sprawie żadna z dwóch powyższych wyłączających przesłanek nie zachodzi, w związku z tym cofnięcie skargi należy uznać za dopuszczalne.
Zgodnie zaś art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Dlatego orzeczono jak w postanowieniu.