Uzasadnienie
Decyzją Kierownika Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych z [...].05.2000 r. Nr [...], wydaną na podstawie art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy z 24.01.1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz. U. z 1997 r., Nr 142, poz. 950 ze zm.) pozbawiono A.S. uprawnień kombatanckich przyznanych przez ZW ZBOWiD w K. decyzją z dnia [...].01.1985 r. z tytułu walki o utrwalenie władzy ludowej w okresach od 10.07.1947 r. do 31.12.1947 r. (łącznie 6 miesięcy, zaświadczenie ZBOWiD nr [...]). Jak ustalono bowiem na podstawie akt b. ZBOWiDu A.S. w okresie zaliczonym jako działalność kombatancka pełnił służbę w Wojsku Polskim, jednakże nie walczył z oddziałami wymienionymi w art. l ust. 2 pkt 6 cytowanej ustawy.
We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy A.S. informuje, że służył w 4 batalionie WOP w K., walczył z dywersantami, m. in. z niemieckim podziemiem. Nigdy nie był zwolennikiem rządów komunistycznych i także w wojsku był uznany za element reakcyjny. Dodaje, że jest inwalidą I grupy od 22.02.1996 r. i czuje się rozgoryczony wy daną decyzją.
Decyzją Kierownika Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych z [...].10.2000 r. Nr [...], wydaną na podstawie art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy z 24.01.1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (t. j. Dz. U. z 1997 r., Nr 142, poz. 950 ze zm.) oraz art. 138 § l pkt l w zw. z art. 127 §3 kpa utrzymano w mocy decyzję własną z 24.05.2000 r., gdyż A.S. nabył uprawnienia kombatanckie wyłącznie z tytułu utrwalenia władzy ludowej w ramach służby pełnionej po 30.06.1947 r. w Wojsku Polskim. Art. 25 ust. 2 pkt 2 cytowanej ustawy nakazuje pozbawić przywilejów kombatanckich osoby, które na mocy dotychczasowych przepisów uzyskały uprawnienia kombatanckie wyłącznie z tytułu działalności w latach 1944 - 1956 w charakterze uczestników walk o ustanowienie i utrwalenie władzy ludowej.
Decyzja powyższa została doręczona 12.10.2000 r., a skargę wniósł A.S., mimo prawidłowego pouczenia go w decyzji o 30 - dniowym terminie do wniesienia skargi, dopiero 20.11.2000 r. W skardze A.S. twierdzi, iż podczas służby wojskowej walczył z Wehrwolfem.
W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych wnosi o jej oddalenie, podtrzymując argumenty, o których mowa w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Stosownie do art. 53 § l ustawy z 30.08.2002 r. p. o. p. p. s. a (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) w zw. z art. 97§ l ustawy z 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - p. o. u. s. a. i ustawę - p. o. p. p. s. a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
W niniejszej sprawie skarżący otrzymał zaskarżoną decyzję w dniu 12.10.2000 r. (dowód doręczenia - k. 21 akt administracyjnych), natomiast skargę wniósł listem poleconym do Naczelnego Sądu Administracyjnego -Ośrodek Zamiejscowy w Gliwicach 20.11.2000 r., a zatem po terminie, o którym wyżej mowa.
Skargę zatem, jako wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia należało odrzucić na podstawie art. 58 § l pkt 2 p. o. p. p. s. a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 97§1 cytowanych wyżej przepisów wprowadzających.