Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowiez 1 sierpnia 2007 r., sygn. akt II SA/Kr 1021/05

Uzasadnienie

Niniejsza sprawa została wszczęta wskutek skargi Z.Z. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...].04.2005 r., nr[...], którym utrzymano w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. z dnia [...].01.2005 r. o ustaleniu opłaty za legalizację budowy budynku gospodarczo – garażowego w wysokości 15 000 zł.

Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie w dniu 1.08.2007 r. skarżący Z.Z. oświadczył, iż cofa skargę oraz wnosi o przyznanie mu kosztów postępowania.

W myśl art. 60 ustawy 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie takie wiąże sąd administracyjny, chyba że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w wypadku skutecznego cofnięcia skargi, sąd umarza postępowanie sądowoadministracyjne.

Ponieważ w ocenie Sądu zaskarżona decyzja nie jest dotknięta żadną z wad, które z mocy prawa powodowałyby jej nieważność i nie nosi również charakteru czynności zmierzającej do obejścia prawa Sąd orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia, za podstawę biorąc art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Zgodnie z art. 232. § 1 w/w ustawy sąd z urzędu zwraca stronie:

1. 1) cały uiszczony wpis od:
2. a) pisma odrzuconego lub cofniętego, jeżeli odrzucenie lub cofnięcie nastąpiło przed wysłaniem odpisu skargi - organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, a także odpisu środka odwoławczego albo skargi o wznowienie postępowania innym stronom,
3. b) zażalenia na postanowienie w przedmiocie ukarania grzywną, jeżeli zażalenie zostało uwzględnione;
4. 2) połowę wpisu od pisma cofniętego przed rozpoczęciem posiedzenia, na które sprawa została skierowana, z tym że posiedzenie mediacyjne nie wyłącza zwrotu.

W sytuacji, gdy skarżący cofnął skargę dopiero na rozprawie, żadna z wyżej wymienionych przesłanek nie została spełniona, dlatego a contrario art. 232 § 1 p.p.s.a orzeczono jak w pkt II sentencji postanowienia.