Uzasadnienie
II SA/Kr 1022 /06.
Uzasadnienie.
We wniosku z.........2007 r. skarżąca K.D.
domagała się przywrócenia jej terminu do złożenia wniosku o sporządzenie wydanego w sprawie wyroku z......... Podniosła, że była bardzo zdenerwowana i ma już 77 lat. Była także przekonana, że zostanie poinformowana pisemnie przez sąd i nie zrozumiała jego pouczeń.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie. W orzecznictwie sądowym akcentuje się, iż o braku winy stanowiącym wiodącą przesłankę dla przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej można mówić jedynie wtedy, gdy przyczyna uchybienia terminu nie ma żadnego związku z działalnością lub zachowaniem się strony, zaś winą w tym znaczeniu jest nieprzykładanie staranności i troskliwości w tym wysokim stopniu, jakiego wymaga z natury rzeczy prowadzenie sprawy sądowej i nieprzestrzeganie wszelkich potrzebnych i możliwych środków ostrożności dla dopełnienia w terminie czynności procesowej. Rozważając kwestię możliwości przywrócenia terminu, sąd powinien wyjaśnić, czy uchybienie terminowi z punktu widzenia ustalonych okoliczności mogło być wytłumaczone, czy też stanowi skutek niedbalstwa, które w żaden sposób usprawiedliwione być nie może. Oceniając powoływane przez K.D. okoliczności uznać należy, że nie wykazała ona braku winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.
Rzeczona przesłanka przyjęcia zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Interpretując wystąpienie tej przesłanki sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona (lub jej pełnomocnik) nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Jest oczywiste - bez konieczności roztrząsania powoływanych przez skarżącą twierdzeń - że nie stanowią one o nadzwyczajnych przeszkodach, które uniemożliwiałyby zachowanie siedmiodniowego terminu do dopełnienia procesowych powinności, tym bardziej że stosowne pouczenie zostało udzielone, a znajduje się ono dodatkowo nie tylko na tablicach ogłoszeń w sądzie, ale i na tablicy elektronicznej przy wejściu do budynku sądowego. Nie znajdując zatem podstaw do uwzględnienia wniosku orzeczono jak w sentencji postanowienia.