Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 9 października 2014 r. skarżąca Z.P. została zwolniona od kosztów sądowych, natomiast postanowieniem z dnia 30 stycznia 2015 r. przyznano jej adwokata z urzędu.
Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w K. wyznaczył dla skarżącej pełnomocnika z urzędu w osobie adw. A.K. Pełnomocnik w piśmie z dnia 3 kwietnia 2015 r. oznaczonym jako "sprecyzowanie skargi" wniosła między innymi o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu, wskazując, że nie zostały one przez nią uiszczone ani w całości ani w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 8 kwietnia 2015 r. odrzucił skargę W.P. i oddalił skargi Z.P. i N.S.
Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 12 czerwca 2015 r. przyznał na rzecz adw. A.K. kwotę 295,20 zł tytułem wynagrodzenia kosztów zastępstwa prawnego udzielonego z urzędu.
Adw. A.K. wniosła sprzeciw od ww. postanowienia, wskazując, że skoro wartość przedmiotu zaskarżenia wynosiła w sprawie 50.000 zł, to przysługuje jej wynagrodzenie w wysokości 2 952 zł brutto.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy pełnomocnik procesowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów i radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013, poz. 461). Zgodnie z § 19 ww. rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.
Stawka minimalna w niniejszej sprawie winna zostać ustalona na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a, bowiem przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, tj. nałożona przez organ na skarżącą opłata legalizacyjna w wysokości 50.000 zł. Zgodnie z § 6 pkt 5 stawka minimalna przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 10.000 do 50.000 zł wynosi 2 400 zł. Jednocześnie stosownie do treści § 20 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Zgodnie natomiast z § 2 ust. 3 rozporządzenia, kwota wynagrodzenia podlega podwyższeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.
Biorąc powyższe pod uwagę oraz wobec oświadczenia pełnomocnika ustanowionego z urzędu, że koszty nie zostały pokryte przez skarżącą, na podstawie powołanych przepisów sąd orzekł jak w sentencji.