Uzasadnienie
Pismem dnia 28 lutego 2005 r. dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w K. zawiadomił o wyznaczeniu dla skarżących M. i M. S. pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata dr T. K. W dniu 16 stycznia 2009 r. r. do tut. Sądu wpłynął wniosek adwokata T. K. o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielnej z urzędu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w Warszawie, według norm prawem przepisanych, które to koszty nie zostały pokryte ani w całości, ani w części przez skarżących a także o zwrot niezbędnych udokumentowanych wydatków – kosztów przejazdu pociągiem z K. do W. i z powrotem (w załączeniu kserokopie biletów kolejowych na w/w przejazd, oryginały okazane na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym).
W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik podniósł, iż w dniu 6 listopada 2008 roku na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym złożył wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym wydatków wraz z oświadczeniem o nieuiszczeniu przedmiotowych kosztów przez skarżących. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjna toteż obowiązanym do zwrotu kosztów zastępstwa prawnego jest Wojewoda. NSA zaprezentował pogląd, ze rozstrzygnięcie co do kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu ze skargi kasacyjnej powinno być wydane przez WSA w Krakowie
W związku z powyższym na zasadzie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270), § 19 pkt 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.) oraz § 18 ust.1 pkt 2a w zw. § 18 ust.1 pkt 1c, § 2 ust 3 powołanego wyżej rozporządzenia, należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia.