Uzasadnienie
W dniu 3 marca 2010 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosek D. R. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, w sprawie skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 2 listopada 2009 r.
We wniosku skarżąca oświadczyła, iż prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jej miesięczny dochód z tytułu pobieranego świadczenia rentowego wynosi 746 zł z tym, że świadczenie to obciążone jest przez postępowanie egzekucyjne do kwoty 462 zł.
Skarżąca mieszka w mieszkaniu komunalnym. Według oświadczenia nie posiada żadnego majątku ruchomego ani nieruchomości.
Na uzasadnienie wniosku skarżąca podała, iż jest ciężko i nieuleczalnie chora. Pobierane świadczenie rentowe jest obciążone na skutek prowadzonej egzekucji komorniczej. Korzysta z pomocy opieki społecznej a także Kościoła. Do wniosku dołączona została kserokopia decyzji MOPSu o przyznaniu świadczenia w postaci gorącego posiłku od dnia 1 stycznia 2010 r. do 30 kwietnia 2010 r.
Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym – art. 246 § 1 pkt 1 ustawy), lub gdy wykaże że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym – art. 246 § 1 pkt 2 ustawy).
W przedmiotowej sprawie skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
W ocenie Sądu z uwagi na niski miesięczny dochód obciążony prowadzonym postępowaniem egzekucyjnym, brakiem dodatkowych jego źródeł, złym stanem zdrowia oraz udokumentowaną pomocą ze strony MOPSu, która "zarezerwowana" jest wyłączne dla osób, które znalazły się w trudnej sytuacji materialnej i życiowej - skarżąca wykazał, iż spełnia przesłanki określone w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy uzasadniające zwolnienie jej od ponoszenia kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 243 § 1, art. 244 § 1, art. 245 § 1, 2, art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).