Uzasadnienie
Zgodnie z brzmieniem art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Z 2002 R., nr 153, poz.1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Skarga Syndyka Masy Upadłości Fabryki [...] S. A. w S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2001 r., znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Marszałka Województwa z dnia [...].12.2000r., nr [...] określającą wysokość nie wniesionej przez Fabrykę [...] S.A. w Suchedniowie opłaty w wysokości 5417,88 zł za wprowadzenie w II kw. 1999r. zanieczyszczeń do powietrza atmosferycznego została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie w dniu 3 kwietnia 2001 r. (data nadania przesyłki poleconej w Urzędzie Pocztowym K.), a więc przed dniem l stycznia 2004 r. W konsekwencji sprawa, której dotyczą skargi podlega rozpoznaniu zgodnie z wyżej wskazaną zasadą.
Na rozprawie w dniu 4 kwietnia 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził, że zawiadomienie o rozprawie adresowane do skarżącego, zostało przez pocztę zwrócone z adnotacją "firma zlikwidowana".
Na wezwanie Sądu Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] przesłało odpis pełny z Krajowego Rejestru Sadowego Nr KRS: [...], a Syndyk Masy Upadłości Fabryki [...] S.A. w S. przesłał odpis postanowienia Sądu Rejonowego w K., X Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego z dnia 26.11.2003r., sygn. akt [...] o wykreśleniu Fabryki [...] S.A. w S. z Krajowego Rejestru Sądowego z dniem 24.12.2003r. Zatem wobec braku podmiotu, który występował jako strona skarżąca (z chwilą uprawomocnienia się postanowienia o wykreśleniu z Krajowego Rejestru Sądowego), a w konsekwencji braku zdolności sądowej dalsze prowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego stało się bezprzedmiotowe.
W zaistniałej sytuacji postępowanie sądowe w sprawie należało umorzyć mając na uwadze treść art. 161 § l pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270), zgodnie z którym Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli stało się one bezprzedmiotowe.