Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] lutego 2005 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] nie uwzględniło zażalenia J.K. na niezałatwienie sprawy w terminie przez Wójta Gminy D. W piśmie z dnia 20 czerwca 2005 r. adresowanym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego "za pośrednictwem Urzędu Gminy w D." J. K., powołując się na ustawę o dostępie do informacji publicznej, ponownie stwierdził, że nie uzyskał od Urzędu żądanych informacji.
W piśmie, które uczyniono przedmiotem skargi, stanowiącym odpowiedź na powyższe pretensje, Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdza, że w jego ocenie żądane informacje zostały udzielone.
Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /ppsa/ sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Pismo organu nie należy do żadnej z powyższych kategorii, a w takiej sytuacji skargę uznać należy za niedopuszczalną.
Oczywiście nie można wykluczyć sytuacji, w której organ rzeczywistemu rozstrzygnięciu nadaje formę pisma, a nie decyzji czy postanowienia. Wówczas w istocie chodzić może o akt administracyjny podlegający rygorom przepisów kpa. Pismo SKO z dnia 15 lipca 2005 r. nie zawiera rozstrzygnięcia indywidualnej sprawy administracyjnej, a jedynie wyraźnie wyartykułowane stanowisko co do braku bezczynności Wójta w udzieleniu skarżącemu informacji. Gdyby jednak przyjąć nawet, że pismo to jest postanowieniem wydanym w trybie art. 37 kpa, to i tak skargi za dopuszczalną uznać nie można. Od takiego postanowienia bowiem nie służy zażalenie, ani nie kończy ono postępowania, nie jest zatem postanowieniem o jakim mowa w art. 3 § l ppsa.
Skargę zatem, jako niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § l pkt 6 cytowanej ustawy należało odrzucić.