Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z 4 listopada 2019 r., znak [...] umorzyło postępowanie wywołane wnioskiem A. P. o ustalenie, że aktualizacja opłaty z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej oznaczon ej jako działka nr [...] o pow. 906 m2 obr. [...], położonej przy ul. [...], objętej Księgą wieczystą nr [...], dokonana przez Prezydenta Miasta K pismem z 4 grudnia 2018 r., (znak: [...] [...]), jest nieuzasadniona lub uzasadniona w innej wysokości, na podstawie art. 79 ust. 7 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (j.t. Dz. U z 2018 r., poz. 2204 ze zm.) w związku z art. 105 § 1 kpa w związku z art. 4 ustawy z 31 stycznia 2019 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów (Dz.U. z 2019, poz. 270).
W uzasadnieniu organ podał, że Prezydent Miasta K wypowiedział użytkownikowi wieczystemu A. P. wysokość dotychczas obowiązującej opłaty z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości udziału wynoszącego [...] nieruchomości gruntowej oznaczonej jako działka nr [...] o pow. 906 m2 obr. [...], położonej przy ul. [...], objętej Księgą wieczystą nr [...], proponując nową wysokość opłaty rocznej od 1 stycznia 2019 r. w kwocie [...]zł. Podstawą aktualizacji stał się operat szacunkowy, na podstawie którego właściciel nieruchomości ustalił, że wartość gruntu wzrosła.
A. P. złożył w dniu 31 grudnia 2018 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniosek o ustalenie, że dokonana aktualizacja opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego wyżej określonej nieruchomości gruntowej jest nieuzasadniona lub uzasadniona w innej wysokości.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w opisanej wyżej decyzji stwierdziło, że w sprawie znajduje zastosowanie art. 4 ustawy z 31 stycznia 2019 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów, albowiem postępowanie w sprawie aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego stało się bezprzedmiotowe.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Prezydent Miasta K domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz zasądzenia kosztów postępowania. Zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie prawa procesowego, tj. art. 44 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez jego niezastosowanie i przyjęcie, że wypowiedzenia dotychczasowej wysokości opłaty rocznej nie zostały skutecznie doręczone współużytkownikom wieczystym skutkujące umorzeniem postępowania. Zarzucono również naruszenie prawa materialnego, tj. art. 4 ustawy z dnia 31 stycznia 2019 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że wypowiedzenia dotychczasowej wysokości opłaty rocznej nie zostały skutecznie doręczone współużytkownikom wieczystym skutkujące umorzeniem postępowania.
W uzasadnieniu skarżący podkreślił, że pismami z dnia 4 grudnia 2018 r. Prezydent Miasta K wypowiedział dotychczasową wysokość opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego A. P. i W. P.. Pisma skierowane do A. P. odebrane zostały przez żonę W. P. w dniu 12 grudnia 2018 r. Natomiast pismo skierowane do W. P. wróciło do Urzędu Miasta K. nieodebrane, przy czym I awizo datowane było w dniu 17 grudnia 2018 r. Biorąc pod uwagę datę I awiza pisma wypowiadającego W. P. wysokość opłaty za udział w prawie użytkowania wieczystego nieruchomości, należy uznać, że termin odbioru pisma upłynął w dniu 31 grudnia 2018 r. Data "04.01.19" uwidoczniona na potwierdzeniu odbioru pisma wypowiadającego wysokość opłaty rocznej skierowanego do W. P., jest datą, w której poczta podjęła decyzję o zwrocie przesyłki i została odnotowana przez pracownika poczty, a nie przez W. P.. Na tę okoliczność skarżący przedłożył internetowy wydruk śledzenia przesyłek.
Zatem zarówno wypowiedzenia skierowane do A. P. jak i do W. P. zostały skutecznie doręczone przed dniem 1.01.2019 r. i tym samym nie było podstaw, jak uczyniło to SKO, do umorzenia postępowania aktualizacyjnego.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało skargę za zasadną, stwierdzając, że okoliczności podane w skardze znajdują potwierdzenie w aktach sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2167) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach tej kontroli sąd bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze - w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu, stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. Z istoty kontroli wynika również, że zgodność z prawem zaskarżonej decyzji lub postanowienia podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego aktu.
Należy również wskazać, że na mocy art. 145 § 1 p.p.s.a. uwzględnienie skargi na decyzję lub postanowienie następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (pkt 1 lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. c); a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność aktu lub wydanie go z naruszeniem prawa (pkt 2 i pkt 3). W razie nieuwzględnienia skargi podlega ona oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.
Skarga okazała się zasadna.
Przedmiot sądowej kontroli w przedmiotowej sprawie stanowi decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia4 listopada 2019 r., wydana na podstawie art. 79 ust. 7 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (obecnie Dz. U z 2020 r., poz. 65, dalej: u.g.n.) w związku z art. 105 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (obecnie Dz. U. z 2020 r. poz. 256, dalej: k.p.a.) w zw. z art. 4 ustawy z dnia 31 stycznia 2019 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów (Dz.U. 2019, poz. 270). Opisaną wyżej decyzją umorzono w całości postępowanie w sprawie o ustalenie, że aktualizacja opłaty z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej oznaczonej jako działka nr [...] o pow. 906 m2 obr. [...], położonej przy ul. [...], objętej Księgą wieczystą nr [...] dokonana przez Prezydenta Miasta K pismem z dnia 4 grudnia 2018 r. jest nieuzasadniona lub uzasadniona w innej wysokości.
Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 31 stycznia 2019 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów, jeżeli postępowanie w sprawie aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego zostało wszczęte po dniu 5 października 2018 r., a wypowiedzenia dotychczasowej wysokości tej opłaty nie zostały skutecznie doręczone wszystkim współużytkownikom wieczystym nieruchomości przed dniem 1 stycznia 2019 r., roczna opłata przekształceniowa jest równa wysokości opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego, która obowiązywała przed aktualizacją. Stosownie zaś do art. 4 ust. 2 tej ustawy postępowania, o których mowa w ust. 1, niezakończone w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy umarza się. Ustawa weszła w życie z dniem 1 stycznia 2019 r.
Z przywołanych przepisów wynika, że przesłankami umorzenia postępowania aktualizacyjnego jest, po pierwsze, wszczęcie postępowania po dniu 5 października 2018 r., po drugie, brak skutecznego doręczenia wypowiedzenia dotychczasowej wysokości opłaty wszystkim współużytkownikom wieczystym nieruchomości przed dniem 1 stycznia 2019 r. Bez wątpienia, pierwsza przesłanka w kontrolowanej sprawie została spełniona. Postępowanie w sprawie aktualizacji wszczęte zostało po dniu 5 października 2018 r. Nie została też spełniona przesłanka druga, albowiem wypowiedzenia zostały skutecznie doręczone wszystkim użytkownikom wieczystym przed dniem 1 stycznia 2019 r. Wypowiedzenia skierowane do A. P. zostały odebrane przez W. P. w dniu 12 grudnia 2018 r. Wypowiedzenie skierowane do W. P. zostało doręczone w dniu 31 grudnia 2018 r., z upływem 14-dniowego terminu, stosownie do art. 44 §4 k.p.a.
Zaskarżona decyzja została zatem wydana z naruszeniem art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 31 stycznia 2019 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów, a naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ponownie prowadząc postępowanie, organ uwzględni, że nastąpiło skuteczne doręczenie wypowiedzenia wszystkim współużytkownikom wieczystym nieruchomości przed dniem 1 stycznia 2019 r.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a., Sąd orzekł jak w pkt I sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono w pkt II sentencji wyroku oparciu o art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a.