Uzasadnienie
Stosownie do treści przepisu art. 52 par l i 2 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. nr 153, poz. 1270/.- skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia - zgodnie z ustawowym wyjaśnieniem należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Zatem przesłanką dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest wyczerpanie środków odwołania w toku instancji przewidzianego przepisem art. 127 k. p. a. z tym, że od decyzji kolegium odwoławczego przysługuje stronie wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy (art. 127 par 3 k. p. a.).
Stosownie do treści przepisu art. 37 k.p.a. stronie przysługuje zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Jak wynika z akt sprawy skarżący Z.K. skierował skargę na bezczynność organu I instancji bezpośrednio do sądu, z pominięciem trybu postępowania przewidzianego art. 37 k.p.a.
W myśl powołanego na wstępie przepisu art. 52 § i 2 p.o p.s.a. skargę można wnieść do sądu po wyczerpaniu przysługujących środków zaskarżenia tj. po uzyskaniu stanowiska /pozytywnego lub negatywnego/ organu wyższego stopnia w formie postanowienia. Bez zachowania tego trybu skarga jest niedopuszczalna.
Mając na uwadze powyższe, Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § l pkt. 6 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.