Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 21 listopada 2018 r. wydanym w sprawie niniejszej o sygnaturze II SA/Kr 1061/18 w punkcie 1 uchylił zaskarżoną decyzję, zaś w punkcie 2 zasądził od organu (Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]) na rzecz skarżących M. R. i A. R. kwotę 3300,00 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Skarżący, reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, wnieśli zażalenie na rozstrzygnięcie sądu w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucili naruszenie:
- - art. 200 w związku z art. 141 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej: P.p.s.a. w związku z art. 166 P.p.s.a. poprzez zupełny brak uzasadnienia wysokości kwoty 3300 zł zasądzonej od organu na rzecz skarżących tytułem zwrotu kosztów postępowania;
- - art. 205 § 2 P.p.s.a. w związku z § 2 pkt 6 w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w kwocie niższej niż 5400 zł.
W konsekwencji wniesiono o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez zasądzenie od organu kwoty 6917 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zażalenie podlega uwzględnieniu.
Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), dalej: P.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej.
Stosownie do treści art. 195 § 2 P.p.s.a., jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych.
Uregulowana w art. 195 § 2 P.p.s.a. instytucja autokontroli stanowi wyjątek od zasady dewolutywności zażalenia. Za jej zastosowaniem przemawiają względy ekonomii procesowej oraz szybkości postępowania. Zastosowanie autokontroli jest uzasadnione, gdy wystąpi m.in. przesłanka "oczywistej zasadności wniesionego zażalenia". Zdaniem sądu, chodzi o sytuacje, w której sąd uznaje zarzuty i żądania zażalenia, akceptuje jako prawidłowe stanowisko skarżącego, a wadliwość kwestionowanego postanowienia jest zauważalna bez konieczności dokonywania głębszej analizy.
W ocenie sądu, zażalenie strony skarżącej w sprawie niniejszej jest oczywiście zasadne, bowiem orzekając w przedmiocie kosztów postępowania sąd zastosował niewłaściwą podstawę prawną dotyczącą wysokości wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika skarżącej strony. Przedmiotem zaskarżenia w sprawie był należność pieniężna w kwocie 65 279 zł. Zatem stawka minimalna wynagrodzenia adwokata przy takiej wartości przedmiotu zaskarżenia wynosi 5400 zł. Reasumując skoro przedmiot zaskarżenia stanowiła należność pieniężna we wskazanej wysokości to Sąd zobowiązany był zasądzić koszty zastępstwa procesowego w oparciu o § 2 pkt 6 w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości.
W związku z powyższym WSA w Krakowie orzekł jak w sentencji.