Uzasadnienie
Powołując się na przepis art. 37 k ust. 1 i art. 37 1 ust.1 ustawy z dnia 17 grudnia 1994 r o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz.U.z 2001 r Nr 6 poz. 56 z późn. zm.) w związku z art. 11 ust.2 ustawy z dnia 17 grudnia 2001 r o zmianie (m.in.) ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz.U.Nr 154 poz. 1793) i działając w trybie art. 138 paragraf 1 pkt 1 kpa, Wojewoda wydał w dniu 8.04.2000 decyzję ([...]) utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji -Prezydenta Miasta orzekającą o odmowie przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego z powodu nabycia przed dniem [...].01. 2002 r prawa do zasiłku przedemerytalnego.
Decyzja Wojewody została skierowana do L. K.. W treści uzasadnienia wskazana została decyzja Prezydenta Miasta z dnia [...].02. 2002 r [...] odmawiającą prawa do świadczenia przedemerytalnego będącemu adresatem decyzji Wojewody L. K.. Jednakże decyzja zapadła w wyniku rozpatrzenia odwołania z dnia [...].03. 2002 r M. K. od decyzji z dnia [...].02. 2002 r oznaczonej [...] - także w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia przedemerytalnego.
Zdaniem organu osoby, które nabyły prawo do zasiłku przedemerytalnego przed dniem wejścia w życie znowelizowanych ustaw z dnia [...] grudnia 2001 (w/w) przepisów nie mogą ubiegać się o świadczenie przedemerytalne w oparciu o te przepisy, gdyż na przeszkodzie stoi przepis art. 11 ust.2 ustawy nowelizacyjnej.
W skardze na powyższą decyzję wniesioną do Naczelnego Sądu Administracyjnego przez L. K., zakwestionowane zostało stanowisko organu w tej kwestii.
Nowe przepisy dają skarżącemu możliwość uzyskania korzystniejszego świadczenia, do którego w ocenie skarżącego upoważnia go posiadany ponad 38 letni staż pracy w tym od 1970 r do 1997 r w warunkach szczególnych, oraz fakt rozwiązania z nim stosunku pracy z przyczyn dotyczących pracodawcy.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał zajęte w sprawie stanowisko i wniósł ojej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Z treści zaskarżonej decyzji organu drugiej instancji nie można jednoznacznie ustalić czyje odwołanie zostało przez Wojewodę rozpatrzone. Organ wskazał na odwołanie z dnia [...].03. 2002 r wniesione od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...].02. 2002 r [...] przez M. K., jednakże akta administracyjne takiej decyzji nie zawierają. Zarówno skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego została wniesiona przez L. K. wymienionego jako adresata decyzji jak również wskazanego w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Przepis art. 107 kpa określa ściśle warunki którym powinna odpowiadać decyzja administracyjna. Mianowicie powinna zawierać między innymi oznaczenie organu administracji publicznej strony lub stron datę wydania powołania podstawy prawnej, rozstrzygnięcie uzasadnienia faktyczne i prawne. Wszystkie wymienione w art. 107 paragraf 1-3 elementy decyzji tworzą integralną całość. Niejednoznaczność w określeniu czyje odwołanie rozpatrzone zostało przez organ skutkuje niespójnością zaskarżonej decyzji co stanowi naruszenie art.107 paragraf 1-3 kpa.
Z tego też powodu nie jest możliwa analiza przez sąd argumentacji zawartej w decyzji.
Mając na uwadze, iż przy wydawaniu decyzji doszło do naruszenia wyżej powołanego przepisu postępowania administracyjnego (art.107 kpa) Sąd orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art.145 paragraf 1 lit.c ustawy z dnia 30 grudnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, której ma zastosowanie do rozpoznawania skarg wniesionych do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r wynika z treści art. 97 paragraf 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153 poz.1270 i 1271).