Uzasadnienie
postanowienia z dnia 11 września 2012 r.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. postanowieniem z dnia [...] października 2011 r. znak: [...] działając na podstawie art. 134 k.p.a. w związku z art. 59 i 60 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. nr 80 poz. 717 z późn. zm.) stwierdziło niedopuszczalność zażalenia złożonego przez G.B. i A.B. w sprawie dotyczącej ustalenia, na wniosek Zakładów Przemysłu Cukierniczego [...[ " S.A. z siedzibą w K. warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalno-handlowo-usługowego wraz z garażem podziemnym, miejscami postojowymi naziemnymi, wewnętrznym układem drogowym na działkach nr [...],[...],[...] oraz infrastrukturą techniczną i wjazdami na teren inwestycji zlokalizowanymi na części działek nr [...],[...] w obrębie [...] przy ul. [...] i [...]..
W uzasadnieniu napisano, że żalący się G.B. i A.B. złożyli do Kolegium pismo zatytułowane "zażalenie" w sprawie dotyczącej ustalenia, na wniosek Zakładów Przemysłu Cukierniczego [...]" S.A. z siedzibą w K. warunków zabudowy dla inwestycji j. w. Składający zażalenie (k. [...] akt adm.), nawiązując do wcześniej złożonego pisma do organu I instancji w dniu 2 czerwca 2011 r. (karta [...] akt adm.), zarzucili "brak woli do dokonania czynności naprawczych w drodze osobnej decyzji" oraz podnieśli, że podjęte działania są niezgodne z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego oraz zmierzają do dowolnego "żonglowania prawami stron w przedmiotowym postępowaniu i/lub w innych postępowaniach". G.B. i A.B., uzupełniając zażalenie, wskazali również, że do organu I instancji zostały złożone trzy wnioski o wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji o podziale działki nr [...] w Wydziale Architektury i Urbanistyki UMK w ramach postępowań o sygn. akt [...] i [...] (albo [...] oraz w Wydziale Geodezji Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej UMK.
W ocenie żalących się, decyzja podziałowa podjęta została w sposób niejawny, natomiast rozstrzygnięcie podjęte przez organ wyższego stopnia, czyli Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. poprzez wydanie postanowienia z dnia[...] lipca 2011 r., nie precyzowało, do którego z wyżej wskazanych wniosków się odnosi, wobec czego do Kolegium w dniu 11 sierpnia 2011 r. zostało złożone kolejne zażalenie w sprawie niezałatwienia powyższych wniosków, a także w przedmiocie uchylenia postanowienia z dnia 22 lipca 2011 r. Kolegium w uzasadnieniu własnego postanowienia z dnia [...] października 2011 r. stwierdziło ponadto, że jak wynika z akt sprawy przedmiotowe "zażalenie" z dnia 11 sierpnia 2011 r. (k. [...] akt adm.) nie zostało złożone od decyzji ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji planowanej przez Zakłady Przemysłu Cukierniczego [...] " S. A. z siedzibą w K., gdyż decyzja taka nie została dotychczas podjęta.
SKO przyznało w tym miejscu, że wprawdzie w wyniku wniosku inwestora (czyli Zakłady Przemysłu Cukierniczego "[...]" S.A. – dopisek Sądu) decyzją z dnia [...] stycznia 2006 r. nr [...] (znak: [...]) organ I instancji ustalił warunki zabudowy dla inwestycji w postaci budowy budynku mieszkalno-handlowo-usługowego na działkach nr [...],[...] obr. [...] w K., która została utrzymana w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. (decyzja z dnia [...] lipca 2006 r. znak: [...], jednak Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie prawomocnym wyrokiem z dnia 27 lutego 2008 r. sygn. akt II SA/Kr 1033/06 uchylił rozstrzygnięcia organów administracji publicznej obydwu instancji, a to oznaczało konieczność ponownego rozpatrzenia sprawy ustalenia warunków zabudowy, z uwzględnieniem oceny prawnej oraz wskazań co do dalszego sposobu postępowania zawartych w powołanym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.
W dacie wniesienia przedmiotowego zażalenia tj. w dniu 16 czerwca 2011 r. (k. [...] akt adm.) a także uzupełnień z dnia 11 sierpnia 2011 r. (k. [...] akt adm.) i z dnia 8 września 2011 r. (k. [...] akt adm.) oraz w dacie podejmowania nin. postanowienia (tj. 17 października 2011 r.) decyzja o warunkach zabudowy nadal nie została wydana. W konsekwencji, zdaniem Kolegium oznaczało to, że nie można było skutecznie wnosić odwołania (zażalenia) od decyzji, która jeszcze nie istniała oraz nie funkcjonowała w obrocie prawnym, natomiast możliwe było wniesienie uwag, czy zastrzeżeń odnośnie inwestycji planowanej przez Zakłady Przemysłu Cukierniczego [...]" S.A., czy też prowadzonego postępowania do organu prowadzącego to postępowanie, który powinien zająć w tym zakresie stanowisko w wydanej decyzji kończącej postępowanie.
W podsumowaniu Kolegium stwierdziło, że skoro w przedmiotowej sprawie nie wydano jeszcze ani postanowienia rozstrzygającego określonego rodzaju kwestię incydentalna wynikłą w toku postępowania, ani też decyzji administracyjnej, która by rozstrzygała o ustaleniu warunków zabudowy, względnie o odmowie ich ustalenia, to złożone zażalenie należało uznać w konsekwencji za niedopuszczalne.
Nadto SKO w K. wskazał na marginesie, że w dniu 22 lipca 2011 r. wydało postanowienie znak: [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] marca 2009 r. znak: [...] zatwierdzającej projekt podziału nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] obr. [...] na działki nr [...] i [...], zaś wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został wniesiony z uchybieniem terminu, co stwierdzone zostało postanowieniem z dnia [...] września 2011 r. znak: [...].
SKO w K. wyjaśniło również na zakończenie, iż postępowanie w sprawie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości nie jest elementem postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy, stąd też nie jest możliwe kwestionowanie rozstrzygnięcia podziałowego w toku postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy, gdyż możliwe jest to jedynie poprzez odwołanie od tego rozstrzygnięcia lub w trybach nadzwyczajnych przewidzianych przez przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, tj. stwierdzenia nieważności decyzji lub wznowienia postępowania.
Ponadto podjęcie rozstrzygnięcia w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji zasadniczo zawsze należy do właściwości organu wyższego stopnia (art. 157 § 1 k.p.a.), wobec czego zdaniem Kolegium - zarzut braku zajęcia stanowiska przez organ I instancji co do wniosku o wyeliminowanie decyzji podziałowej z obrotu prawnego, ocenić należało jako nietrafny.
Pismem nadanym w dniu 9 grudnia 2011 r. D.M. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] października 2011 r. znak: [...].
W uzasadnieniu skarżąca napisała, że budzi jej wątpliwości na jakiej podstawie inwestor (Zakłady Przemysłu Cukierniczego [...]" S.A. z/s w K. – dopisek Sądu) rozdzielił działkę nr [...] na działki nr [...] i [...] Skarżąca stwierdziła, że inwestor rozdzielił tę działkę, ponieważ cyt.: "chciał aby Państwo G. i A.B. byli odsunięci od sprawy. Dotyczy też sąsiadów, od północnej części działki [...] D.M., śp. T.C. i inni".
W odpowiedzi na skargę SKO w K. podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniosło o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl § 2 pkt 2 powołanego artykułu, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.
W przedmiotowym wypadku zaskarżone postanowienie nie jest żadnym z postanowień wymienionych w zacytowanym przepisie. Zaskarżone postanowienie jest bowiem postanowieniem ostatecznym (art. 134 k.p.a. w zw. z art. 144 k.p.a.), a zatem nie przysługuje na nie zażalenie, nie rozstrzyga sprawy co do istoty i z uwagi na okoliczność, że w przedmiotowej sprawie nie zapadł akt administracyjny, nie jest postępowaniem kończącym postępowanie w sprawie. Zaznaczyć bowiem należy, że organ wydał zaskarżone postanowienie z uwagi na brak w sprawie aktu, w szczególności decyzji o warunkach zabudowy, który mógłby zostać zaskarżony.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., przy czym o kosztach na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.