Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 23 czerwca 2017 r. (nr [...]) utrzymało w mocy własne postanowienie z dnia 26 kwietnia 2017 r. (nr [...]). Postanowieniem tym wyjaśniono - na wniosek M. L. - wątpliwości co do treści decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 27 listopada 2006 r. (nr [...]) o ustaleniu warunków zabudowy dla zamierzenia pod nazwą "Budowa budynku mieszkalno-usługowego na działce nr [...] obr. [...] z infrastrukturą techniczną na działkach nr [...] i [...] przy ul. [...] w K.".
W skardze do sądu administracyjnego na powyżej wskazane postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, skarżąca Akademia [...] w K. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania tego postanowienia. Wniosek ten nie został uzasadniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369; dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślenia wymaga, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dotyczy jedynie takich aktów administracyjnych lub takich czynności z zakresu administracji publicznej, które nadają się do wykonania (dobrowolnego bądź przymusowego) i tego wykonania wymagają. Wykonanie zaś aktu administracyjnego (lub czynności z zakresu administracji publicznej) oznacza spowodowanie w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu.
Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest więc każde zachowanie się podmiotu uprawnionego lub zobowiązanego do jego wykonania (adresata aktu), polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów, a nawet świadczeniu w rozumieniu prawa cywilnego (por. T. Woś w: M. Romańska, H. Knysiak-Molczyk, T. Woś. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. LexisNexis 2012 r. uwaga 3 do art. 61). Wskazać więc zatem należy, iż nie każdy akt administracyjny lub czynność z zakresu administracji publicznej kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania.
W kontrolowanej sprawie strona skarżąca domagała się wstrzymania wykonania postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego orzekającego w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji Prezydenta Miasta K. o ustaleniu warunków zabudowy. W związku z przedmiotem zaskarżenia stwierdzić należy, że postanowienie dotyczące wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji o warunkach zabudowy, nie jest aktem który nadaje się do wykonania w powyżej przedstawionym rozumieniu. Powszechne w orzecznictwie sądowoadministracyjnym jest bowiem stanowisko, iż wykonanie decyzji o warunkach zabudowy nie podlega wstrzymaniu w ramach ochrony tymczasowej udzielanej przez sąd administracyjny (por. np. postanowienie NSA z dnia 18 września 2014 r. II OZ 942/14, postanowienie NSA z dnia 24 czerwca 2014 r. II OSK 1628/14). Charakter prawny tego rodzaju decyzji nie daje bowiem inwestorowi prawa do rozpoczęcia prac budowlanych związanych z planowaną inwestycją.
Dopiero na etapie uzyskiwania przez inwestora decyzji o pozwoleniu na budowę może wystąpić po stronie osób trzecich, możliwość doznania znacznej szkody bądź trudnych do odwrócenia skutków (por. w szczególności postanowienia NSA z dnia 8 czerwca 2011 r., sygn. akt: II OZ 479/11, 19 grudnia 2008 r., sygn. II OZ 1316/08, z dnia 4 listopada 2008 r., sygn. II OZ 1143/08, z dnia 27 sierpnia 2008 r., sygn. II OZ 828/08). Skoro więc decyzja ustalająca warunki zabudowy sama w sobie nie rodzi skutków, o których mowa w art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdyż takie skutki mogą wystąpić jedynie w wyniku wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę, to tym bardziej powyższych skutków nie może wywierać wpadkowe postanowienie wydane w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości co do treści tej decyzji.
Z uwagi na powyższe, należało orzec, jak w sentencji. Podstawą prawną postanowienia jest powołany wyżej art. 61 § 3 p.p.s.a.