Spis treści i wyszukiwarka
Wyrok NSA oz. w Krakowiez 15 grudnia 1997 r., sygn. akt II SA/Kr 1078/96
Teza
Ze względu na ochronę zabytkowych układów urbanistycznych i zabytkowych zespołów budowlanych, wpisanych do rejestru zabytków, zarządzenie usunięcia konkretnego budynku, a tym bardziej kiosku należącego do konkretnej osoby, powinno przybrać formę decyzji administracyjnej wydanej na wniosek wojewódzkiego konserwatora zabytków przez wojewodę, jako organ I instancji. Organem II instancji byłby wówczas działający w imieniu Ministra Kultury i Sztuki - Generalny Konserwator Zabytków.
W takiej sytuacji art. 20 ustawy z dnia 15 lutego 1962 r. o ochronie kultury i o muzeach /Dz.U. nr 10 poz. 48 ze zm./ - jako przepis szczególny - wyłączałby zastosowanie przepisów ogólnych tj. ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 38 poz. 229 ze zm./ w myśl zasady lex specialis derogat legi generali.
Sentencja
- stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego.
Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.