Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek M. M. o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu.
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach zawartego w formularzu "PPF" wynika, że skarżąca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Źródłem jej utrzymania jest emerytura z ZUS w wysokości 965,38 zł oraz dodatek pielęgnacyjny w wysokości 208,17 zł. W skład majątku wnioskodawczyni wchodzi dom o powierzchni 93 m² oraz mieszkanie lokatorskie z Urzędu Miasta o powierzchni 39 m². Nie posiada ona oszczędności, ani cennych przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro.
Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy M. M. podniosła, że jest osobą samotną, nie posiadającą - poza wykazanymi – innych źródeł dochodów. Do wniosku strona załączyła decyzję o waloryzacji emerytury oraz dwie karty informacyjne leczenia szpitalnego.
Odnosząc się do wezwania referendarza sądowego o uzupełnienie wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca w piśmie z dnia 28 października 2015 roku oświadczyła, że nie posiada samochodu, nie korzysta z pomocy socjalnej. Nie wynajmuje domu, ani mieszkania. Nie składa rozliczenia PIT do Urzędu Skarbowego w G.. Nie posiada rachunków za lekarstwa, żywność, środki czystości, biletów za przejazdy do szpitala i przychodni. Jest osobą samotną i schorowaną. Jej miesięczne wydatki przedstawiają się następująco: czynsz za mieszkanie lokatorskie 534,38 zł, telefon 30 zł, multimedia 29,99 zł, podatek od nieruchomości 17 zł, energia elektryczna 27,23 zł, 32,90 zł i 71,12 zł. Na żywność, lekarstwa i środki czystości pozostaje miesięcznie kwota 221,71 zł.
Do pisma załączone zostały kopie następujących dokumentów: zaświadczenia ZUS z dnia 26 października 2015 roku o wysokości świadczenia emerytalnego, zawiadomienia Administracji Budynków Komunalnych w G. z dnia 22 września 2015 roku o wysokości opłat za lokal mieszkalny, potwierdzenia płatności kwoty 534,65 zł za czynsz, kuponu zasilenia konta za kwotę 30 zł, faktury z dnia 3 października 2015 roku za usługi RTVK na kwotę 29,99 zł, potwierdzenia wpłaty kwoty 68 zł tytułem podatku od nieruchomości, faktury z dnia 2 października 2015 roku za energię elektryczną na kwotę 27,23 zł, informacji o prognozach z tytułu sprzedaży energii elektrycznej, zlecenia odczytu licznika, faktury z dnia 27 sierpnia 2015 roku dotyczącej rozliczenia energii elektrycznej za okres od 25 czerwca do 20 sierpnia 2015 roku (do zapłaty kwota 71,82 zł) oraz dwóch kart informacyjnych leczenia szpitalnego skarżącej.
Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje:
Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym ma na celu zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na trudną sytuację finansową nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie.
Przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012, poz. 270, dalej: p.p.s.a.) następuje w określonych przypadkach: w zakresie całkowitym, gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W niniejszej sprawie skarżąca domaga się przyznania prawa pomocy w pełnym zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia na jej rzecz pełnomocnika z urzędu.
W ocenie orzekającego M. M. uwiarygodniła, że spełnia przesłanki przyznania jej prawa pomocy w zakresie całkowitym. Sytuacja materialna i zdrowotna skarżącej nie jest łatwa. Jak wynika z przedłożonych dokumentów wnioskodawczyni liczy 7.. lat i w związku z chorobą nowotworową przeszła leczenie operacyjne. Ponosi wydatki na zakup lekarstw oraz dojazdy do szpitala i przychodni. Źródłem utrzymania skarżącej jest niewysokie świadczenie emerytalne oraz dodatek pielęgnacyjny. Całość uzyskiwanych dochodów przeznaczana jest na pokrycie kosztów jej bieżącego utrzymania i leczenia. Skarżąca nie dysponuje żadnymi oszczędnościami, ani przedmiotami wartościowymi, które mogłyby zostać spieniężone.
W przedstawionej sytuacji M. M. nie jest w stanie wygospodarować jakichkolwiek środków na pokrycie kosztów związanych z zainicjowanym postępowaniem sądowym.
Biorąc powyższe pod uwagę orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.