Uzasadnienie
Postanowieniem Referendarza Sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 listopada 2013r. przyznane zostało skarżącemu W. G. prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie dla strony adwokata z urzędu, w sprawie jego skargi na decyzję Dyrektora [...] w K. z dnia 10 lipca 2013r. wydaną w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego.
Po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w K., zarządzeniem Dziekana ORA z dnia [...] listopada 2013r. na pełnomocnika W. G. został wyznaczony adwokat I. Z., wykonująca zawód w Kancelarii Adwokackiej w K. ul. W..
Na tejże podstawie adwokat I. Z. reprezentowała stronę poprzez występowanie przed sądem I instancji, a także złożenie skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 21 stycznia 2014r.
Jednocześnie, zgodnie z wnioskiem adwokat I. Z. z dnia 22 grudnia 2015r. zgłoszonym w trybie art. 253 § 3 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) Okręgowa Rada Adwokacka w W. w dniu 8 stycznia 2016r. wyznaczyła adwokata z innej, niż pierwotnie wyznaczony pełnomocnik, miejscowości do pełnienia czynności przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w Warszawie. Wskazany w ten sposób został adwokat A. G., odbywająca swą zawodową praktykę w Kancelarii Adwokackiej w W. przy ul. Al. S..
Podczas rozprawy sądowej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 29 stycznia 2016r. w imieniu skarżącego W. G. występowała adwokat A. G.. Ona też złożyła ustny, do protokołu rozprawy wniosek o przyznanie kosztów zastępstwa prawnego podnosząc jednocześnie, iż nie zostały one pokryte w jakiejkolwiek części.
Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 29 stycznia 2016r. sygn. akt II OSK 1349/14 oddalił skargę kasacyjną, natomiast rozstrzygnięcie co do kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zostało przekazane do rozpoznania sądowi I instancji.
Wnioskiem z dnia 4 lutego 2016r. adwokat A. G. zwróciła się zatem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zakresie reprezentacji skarżącego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, oświadczając jednocześnie, iż koszty te nie zostały zapłacone w żadnej części.
Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:
Z brzmienia przepisu art. 253 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, iż o wyznaczenie adwokata sąd zwraca się do właściwej okręgowej rady adwokackiej. Jeśli adwokat ustanowiony w ten sposób ma podjąć czynności poza siedzibą sądu orzekającego, właściwa okręgowa rada adwokacka, na wniosek ustanowionego adwokata, wyznaczy w razie potrzeby adwokata z innej miejscowości. Taka właśnie sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, gdzie na wniosek ustanowionego i wyznaczonego przez ORA w K. pełnomocnika I. Z., Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła do pełnienia czynności przed NSA adwokat A. G..
Zgodnie z art. 250 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji wynosi 240,00 zł. Z treści zaś § 18 ust. 1 pkt 2 lit. C w/w rozporządzenia wynika, iż zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu należy się również za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wysokość stawki minimalnej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za udział w rozprawie przed NSA wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1,a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam adwokat, nie sporządził i nie wniósł kasacji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120,00 zł. Stawka minimalna stanowiąca podstawę obliczenia wysokości wynagrodzenia dla adwokata z urzędu wynosi zatem w niniejszej sprawie 240,00 zł (§ 18 ust 1 pkt 1 lit c rozporządzenia).
Biorąc pod uwagę, że adwokat A. G. została pełnomocnikiem W. G. po zakończeniu postępowania w I instancji, nie sporządziła ani nie wniosła skargi kasacyjnej należy zastosować wyższy wskaźnik (75 %) wskazany w § 18 ust. 1 pkt 2 lit c cyt. rozporządzenia. Wynagrodzenie adwokata wynosi zatem 180,00 zł jako 75 % z podstawy minimalnej w wysokości 240,00 zł.
W myśl natomiast § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości – w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach tj. 23 %.
W związku z powyższym, na zasadzie art. 250, art. 253 art. 258 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270), § 19 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163,poz.1348 z późn. zmianami) oraz § 18.1 pkt. 2 lit. cw zw. z § 2 pkt 3 cytowanego Rozporządzenia należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia. Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 z późniejszymi zmianami).