Uzasadnienie
Skarżący Z. S. złożył w dniu 3 października 1994 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia 15 września 1994 r. (znak: [...]) utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia 22 czerwca 1994 r. (znak: [...]) w przedmiocie pozwolenia na budowę.
Postępowanie sądowe w tej sprawie zostało zawieszone w dniu 13 listopada 1995 r. (k.
- 26) ze względu na śmierć, w toku postępowania sądowego, uczestnika Z. G..
Następnie skarżący Z. S. w swym piśmie procesowym cofnął złożoną do sądu skargę.
Z kolei w wyniku podjętych przez sąd czynności, ustalony został następca prawny zmarłego uczestnika postępowania Z. G.. Ustały wobec tego przyczyny zawieszenia postępowania, w związku z czym sąd postanowieniem z dnia 16 września 2010 r. zawieszone postępowanie sądowe podjął, działając w oparciu o przepis art. 128 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd postanowi podjąć postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia - w razie śmierci strony - od dnia zgłoszenia się lub wskazania następców prawnych zmarłego.
Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270; dalej powoływana jako p.p.s.a.). Właściwym zatem do rozpoznania niniejszej sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działający w oparciu o przepisy powołanej ustawy.
Rozpoznając wniosek skarżącego w przedmiocie cofnięcia skargi, stwierdzić należy, że zgodnie z art. 60 p.p.s.a., skarżący może skargę cofnąć. Cofnięcie skargi, co do zasady wiąże sąd. W niniejszej sprawie sąd uznając cofnięcie skargi przez Z. S. za dopuszczalne, umorzył postępowanie sądowe, działając na mocy art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a, stanowiącego, że sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.