Uzasadnienie
sygn. akt II SA/Kr 1090/14 Kraków, dnia 22 października 2014r.
Niniejsza sprawa została wszczęta wskutek skargi J. W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 28 kwietnia 2014r., znak [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki. Jak wynika z potwierdzenia wpłaty, J. W. uiścił kwotę 500 zł na konto Naczelnego Sądu Administracyjnego (potwierdzenie: k. 7, k. 32), nie zaś na konto sądu właściwego (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie). W wykonaniu zarządzenia z dnia 24 lipca 2014r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, wskazując jednocześnie numer konta sądu właściwego. W odpowiedzi na wezwanie skarżący przedłożył jedynie potwierdzenie uiszczenia wpisu na konto Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z uwagi na treść art. 219 § 2 p.p.s.a. należało zatem przyjąć, że skarga – pomimo wezwania – nie została opłacona. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2014r. odrzucił zatem skargę.
Pismem z dnia 5 września 2014r., sprecyzowanym kolejnym pismem z dnia 13 października 2014r., J. W. zwrócił się o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Tego samego dnia uiścił kwotę 500 zł tytułem wpisu na konto Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.
We wniosku o przywrócenie terminu skarżący podniósł, że gdy otrzymał wezwanie do jego uiszczenia, jego syn, którego samotnie wychowuje, zachorował. Starszy syn przebywał poza domem. Numer konta podał mu jego kolega. J. W. był przekonany, że wpis został uiszczony prawidłowo, a jedynie nastąpiło opóźnienie w jego zaksięgowaniu. Dopiero z postanowienia o odrzuceniu skargi dowiedział się, że wpis został uiszczony na niewłaściwe konto. Wówczas niezwłocznie dokonał po raz drugi wpłaty wpisu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm. - oznaczana dalej jako p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w myśl art. 87 § 2 p.p.s.a., na stronie spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).
Co do zasady przyjąć należy, że o braku winy przy uchybieniu terminu można mówić dopiero wówczas, gdy strona nie dopuści się najmniejszego nawet niedbalstwa, a przeszkoda w dokonaniu czynności we właściwym czasie nie mogła być usunięta nawet przy największej staranności i dołożeniu największego wysiłku. W niniejszej sprawie trzeba stwierdzić, że J. W. mógł ustalić, czy kwota wpisu została wpłacona na właściwe konto. Niemniej jednak należało uwzględnić, że skarżący nie uchylił się od opłacenia wpisu, a na nieprawidłowe konto uiścił go bez wezwania w dniu 16 czerwca 2014r.
Skarżący nie dostrzegł jedynie, że żądana kwota została przelana na konto inne, niż podane w zarządzeniu z dnia 24 lipca 2014r. Miał prawo zakładać, że skarga jest prawidłowo opłacona, a zatem nie musi ponownie wpłacać kwoty wpisu. Zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu nie zawierało wyraźnej informacji, że poprzednia wpłata została dokonana nieprawidłowo.
Biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy należało zatem przyjąć, że wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi jest w niniejszej sprawie zasadny, wobec czego Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, za podstawę przyjmując art. 86 § 1 p.p.s.a.