Uzasadnienie
W myśl art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017r., póz. 1369 ze zm. - oznaczana dalej jako p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne, obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
§ 2. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
decyzje administracyjne;
postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. póz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. póz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. póz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. póz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. -
Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto, stosownie do art. 4 p.p.s.a., sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Wynikający z powyższych przepisów zakres właściwości sadów administracyjnych powoduje, że sprawy inne, niż wymienione w art. 3 § 2 i art. 4 p.p.s.a. są sprawami nie należącymi do właściwości sądów administracyjnych. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, sąd skargę odrzuca.
Postępowanie w niniejszej sprawie zostało wszczęte wskutek skargi H. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 8 kwietnia 2016r., znak [...] w przedmiocie uznania zażalenia na niezałatwienie sprawy przez wierzyciela za nieuzasadnione. Postanowienie to zostało wydane na podstawie art. 123 § 2 i art. 37 § 2 k.p.a. i zażalenie od niego nie przysługuje. Jak natomiast wynika z art. 3 § 2 pkt 2 i 3 p.p.s.a., skarga na postanowienie organu administracji publicznej do sądu administracyjnego służy wyłącznie wówczas, gdy uprzednio stronie przysługiwało zażalenie (czyli gdy zaskarżane postanowienie organu drugiej instancji zostało wydane wskutek rozpatrzenia zażalenia na postanowienie organu pierwszej instancji) albo gdy postanowienie kończy postępowanie czy rozstrzyga sprawę co do jej istoty. Zaskarżone postanowienie nie należy do żadnej z tych kategorii, zatem nie może być również skutecznie zaskarżone do sądu administracyjnego.
Strona, która zamierza kwestionować niezałatwienie sprawy przez organ administracji publicznej może wnieść natomiast skargę do sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, co wynika z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Przedmiotem zaskarżenia jest wówczas sama bezczynność organu lub przewlekłość postępowania, a nie jakiekolwiek rozstrzygnięcie, wydane wskutek ponaglenia (wcześniej zażalenia) w trybie art. 37 k.p.a. Wniesienie ponaglenia ma wówczas znaczenie z uwagi na konieczność wyczerpania środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego (art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a.). Skargę do sądu należy zatem poprzedzić ponagleniem, ale zaskarżeniu podlega bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał skargę za niedopuszczalną i odrzucił ją, za podstawę przyjmując art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.