Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...].05.2001 r Nr [...], wydaną na podstawie art.22 ust.3 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz.U. z 1997r Nr 142 poz.950 z poźn. zm.) oraz art. 105 kpa, Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych umorzył postępowanie administracyjne toczące się z wniosku B. Z. T.. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że na podstawie art.22 ust.3 ustawy o kombatantach wnioski o przyznanie uprawnień kombatanckich mogły być składane do dnia 31 grudnia 1998r. Wniosek w niniejszej sprawie został złożony po terminie. Ponieważ termin ten jest terminem prawa materialnego, nie może zostać przywrócony. Dlatego też złożenie wniosku po terminie czyni postępowanie bezprzedmiotowym i dlatego musiało ono ulec umorzeniu.
We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy B. Z. T. podniosła, że decyzja jest dla niej krzywdząca. Podała, że od wielu lat czyni starania o uzyskanie dokumentów potwierdzających jej uprawnienia, ale bez jej winy nie udało się ich w terminie wskazanym przez organ uzyskać.
Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, decyzją z dnia 27 września 2001 r Nr [...], wydaną na podstawie art. 127 § 3 kpa i 105 § l kpa oraz art.20 ust.3 i art.22 ust.3 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz.U. z 1997r Nr 142 poz.950 z poźn. zm.), Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...].05.2001 r. W uzasadnieniu decyzji powtórzono motywy wcześniejszej decyzji.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję B. Z. T. podniosła, że decyzja jest krzywdząca.
W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wniósł o jej oddalenie, powołując się na stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Sąd zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art.97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 póz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dlatego też właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.
Zgodnie z treścią art.3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi / art.134 ustawy/.
Skarga jest zasadna.
Zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 15.04.2003r, art.22 ust. 3 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego, który przewidywał, że wnioski o przyznanie uprawnień z tytułów określonych w art. 1-4, z zastrzeżeniem ust. 4 mogą być kierowane do dnia 31 grudnia 1998 r., został uznany za niezgodny z art. 2 i art. 32 Konstytucji. Przepis ten utracił moc z dniem 29 kwietnia 2003 r.
W myśl art.145a § l kpa można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego została wydana decyzja.
Sytuacja ta ma miejsce w niniejszej sprawie.
Stosownie do treści art. 145 § l pkt b ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uwzględniając skargę uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego.
Dlatego też, na podstawie powołanego przepisu i art. 135 ustawy orzeczono jak w sentencji.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art.200 ustawy.