Uzasadnienie
Decyzją Kierownika Urzędu d/s Kombatantów i Osób Represjonowanych z [...]2000r. Nr [...], wydaną na podstawie art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy z 24.01.199ir. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz. U. z 1997r Nr 142, poz. 950 ze zm.) pozbawiono C.S. uprawnień kombatanckich przyznanych przez ZW ZBOWiD w B. z tytułu utrwalania władzy ludowej od 1.10.1948r. do 30.10.1948r. C.J.S., otrzymał uprawnienia kombatanckie w oparciu o zaświadczenie WKU O. W toku postępowania ustalono, że służąc w WP nie walczył z UPA ani Wehrwolfem, co skutkuje zatem pozbawieniem go uprawnień kombatanckich.
We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy C.J.S. podnosi, że w czasie okupacji pracował przymusowo u bauera w miejscowości Chocznia. Podaje, że podczas służby wojskowej rozchorował się i do dziś choruje. Argumentuje też, iż ma małą rentę. Służył w WOP w 1948r., ale ze względu na wypadek, któremu uległ został zwolniony wcześniej ze służby.
Decyzją Kierownika Urzędu d/s Kombatantów i Osób Represjonowanych z [...].2001r. Nr [...], wydaną na podstawie art. 138§1 pkt 1 w zw. z art. 127§3 kpa oraz art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy z 24.01.1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz. U. z 1997r., Nr 142, poz. 950 ze zm.) utrzymano w mocy decyzję własną z [...].2000r. Organ stwierdził, że C.S. służył w WOP w 1948r.,a w aktach b. ZBOWiD (pkt [...] deklaracji członkowskiej), podał, że brał udział w walkach z bandami w okolicach Koszalina, Ustki i Darłowa. Według "Informatora o nielegalnych antypaństwowych organizacjach i bandach zbrojnych działających w Polsce Ludowej" (Lublin 1993, s. 133-161) na wyżej wymienionych terenach nie działały oddziały UPA, ani też grupy Wehrwolfu.
Wobec powyższego Kierownik Urzędu d/s Kombatantów i Osób Represjonowanych przyjął, iż C.S. uzyskał uprawnienia kombatanckie wyłącznie z tytułu utrwalania władzy ludowej, co skutkuje obecnie pozbawieniem ich go. Okoliczności podniesione we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie mają zatem wpływu na jej wynik.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego C.S. wnosi o uchylenie zaskarżonej decyzji powołując się na ciężką sytuację materialną i zdrowotną. Podaje, że w wojsku w 1948r. uległ wypadkowi i do dziś odczuwa skutki tej choroby.
W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu d/s Kombatantów i Osób Represjonowanych wnosi o jej oddalenie podtrzymując argumenty, o których mowa w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3§ 1 ustawy z 30.08.2002r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.o.p.p.s.a) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Sprawy, w których skargi zostały wniesione do NSA przed dniem 1.01.2004r. i postępowanie nie zostało zakończone (co ma miejsce w niniejszym przypadku) podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie powyższej ustawy (art. 97§ 1 ustawy z 30.08.2002r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.).
Sądowa kontrola nie wykazała naruszenia prawa.
Z akt b.ZBOWiDu nie wynika, aby skarżący walczył z UPA lub Wehrwolfem. Uzyskał uprawnienia kombatanckie na podstawie zaświadczenia WKU z [...] 1988r. nr [...] (k. [...] akt administracyjnych), iż pełnił służbę wojskową w LWP od [...]07.1948r. do[...].11.1948r, w tym w jednostce wojskowej, która prowadziła walki z reakcyjnym podziemiem. Z zaświadczenia tego nie wynika nawet informacja o osobistym udziale skarżącego w walkach. Skarżący w deklaracji do ZBOWiDu podaje, że brał udział w takich walkach w rejonach Koszalin-Ustka-Darłowo, ale tego zbrojnego podziemia nie identyfikuje. Wiadomo jednak sądowi z urzędu, że na terenach, na których skarżący służył nie działały UPA ani Wehrwolf. Działalność zaś przeciwko innym ugrupowaniom podziemnym nie pozwala zachować obecnie uprawnień kombatanckich. Również nie pozwala ich zachować służba wojskowa po 30.06.1947r.
Prawidłowo zatem Kierownik Urzędu d/s Kombatantów i Osób Represjonowanych przyjął, iż skarżący jest osobą, o której mowa w art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy z 24.01.1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz. U. z 1997r., Nr 142, poz. 950 ze zm.) a mianowicie, że uzyskał on na mocy dotychczasowych przepisów uprawnienia kombatanckie wyłącznie z tytułu działalności w latach 1944 - 1956 w "charakterze uczestnika walk o ustanowienie i utrwalenie władzy ludowej" i wykonując dyspozycję zawartą w tym przepisie pozbawił C.S. uprawnień kombatanckich.
Z powyższych względów skargę, jako nieuzasadnioną należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy z 30.08.2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).