Uzasadnienie
Uzasadnienie.
Decyzją z [...] 2005 r. nr [...] 2005 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. po rozpatrzeniu odwołania J. B. i K. B. od decyzji Burmistrza Miasta Z. z[...]1005 r. znak [...] o odmowie ustalenia warunków zabudowy działek nr 27 / 1 i 27 / 2 w Obr. 58 położonych w Z. - na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a.w związku z art. 61 ust. 1 pkt 1-5 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym -utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. Wedle Kolegium organ pierwszej instancji przeprowadził na gruncie niniejszej sprawy stosowną analizę stanu faktycznego przez pryzmat zapisów zawartych w art. 53 ust. 3, 64 ust. l, 61 ust. l ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz w § l i 3 - 9 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26.
08. 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Kolegium podkreśliło, że możliwość szerszego potraktowania wynikających z tych zapisów pojęć oraz związana z tym uznaniowość rozstrzygnięć nie oznacza dowolności w interpretacji wyników analizy. Taka wykładnia przepisów jest niedopuszczalna, co znalazło wyraz we właściwym uzasadnieniu kontestowanej decyzji. Proponowane do zabudowy działki położone są bowiem w otwartej przestrzeni należącej wprawdzie do rejonu osiedla [...], tym niemniej obszar ten charakteryzuje się wybitnie rozproszonym rodzajem zabudowy. Tymczasem celem regulacji zawartych w przepisach prawa jest zapobieganie dalszemu rozpraszaniu zabudowy.
W skardze od powyższej decyzji J. B. i K. B. wnosili o jej uchylenie,a także o uchylenie poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. W ocenie skarżących przedmiotowe działki spełniają warunki określone przepisami prawa dla wydania decyzji o warunkach zabudowy, a celem ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie jest bynajmniej eliminacja rozproszenia zabudowy. Niezależnie od tego zarzucili, że doręczenie decyzji organu drugiej instancji obarczone jest wadą; w szczególności integralną częścią decyzji był załącznik - wyniki analizy - odwołujący się do części graficznej i jej uzasadnienia, których doręczona decyzja ta nie zawierała.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. wnosiło o oddalenie skargi precyzując, że nie jest spełniony decydujący w sprawie warunek określony w art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym stanowiący, że wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku, gdy co najmniej jedna działka sąsiednia dostępna z tej samej drogi publicznej jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu. Faktem jest, że działka nr 27 / lnie posiada w sąsiedztwie żadnych działek zabudowanych, a sąsiednia w stosunku do działki nr 27 / 2 działka nr 30 nie jest dostępna z tej samej drogi publicznej. Kolegium wskazało ponadto, że według rozdzielnika - wyniki analizy wraz z częścią graficzną- zostały przesłane wnioskodawcom.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej,przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem t.j. legalności kwestionowanego rozstrzygnięcia organu administracyjnego (art. 3 ustawy z 30.
08. 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, póz. 1270 z póżn. zm.) Orzekanie w myśl art.135 powołanej ustawy następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Mając powyższe na uwadze, a także zgromadzony w aktach administracyjnych materiał dowodowy, tudzież przebieg postępowania przed organami administracji publicznej - stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja organu odwoławczego wydana została z naruszeniem przepisów proceduralnych, co musiało skutkować jej uchyleniem. Ż dowodów doręczenia dla wnioskujących odpisów decyzji z [...] 2005 r. nie wynika bowiem w ogóle, aby decyzja ta ekspediowana była z załącznikami stanowiącymi jej integralną część, a już z pewnością brak jest jakiegokolwiek śladu ekspediowania części graficznej do " wyników analizy". Tymczasem w realiach niniejszej sprawy załącznik ten miał bardzo istotne znaczenie, gdyż w sposób oczywisty stanowić musiał punkt odniesienia dla kreowania przez skarżących ich stanowiska. Niedoręczenie tego załącznika nie dość, że stanowiłoby naruszenie określonej w art. 109 k.p.a. zasady doręczania stronom kompletnych decyzji, to jeszcze skutkowałoby w istocie pozbawieniem stron możności pełnego działania w postępowaniu. Kwestia ta wymaga zatem wyjaśnienia; gdyby miało się okazać, że doszło do uchybień w zakresie rzeczonych doręczeń to zajdzie konieczność ponownego doręczenia stronom wszystkich załączników stanowiących integralną część decyzji.
Niezależnie od tego zauważa sąd, iż interpretacja organu odwoławczego dokonana w zakresie "niedostępności" działki nr 30 z tej samej drogi publicznej w relacji do działek objętych wnioskiem jest co najmniej przedwczesna, albowiem bazuje jedynie na sytuacji w terenie oddanej na kopii mapy ewidencyjnej, abstrahując od faktycznej sytuacji na gruncie, bo przecież nie jest możliwe, aby istniejące zabudowania na działce nr 30 funkcjonowały bez dostępu do drogi publicznej. Organ niezasadnie przy tym zawęża pojęcie tego dostępu do formy usankcjonowanej nie wyjaśniając zresztą o jakie usankcjonowanie chodzi. Mając powyższe na względzie sąd orzekł jak w sentencji wyroku za podstawę przyjmując art. 145 § 1 pkt 1 lit. " c " ustawy z 30.
- 08. 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm), o kosztach rozstrzygając w oparciu o art. 200 i 205 tejże.