Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 26 października 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę K. W. na postanowienie Wojewody [...] z dnia 28 lipca 2020 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania uzasadniając, że skarżący – mimo wezwania - nie podał swojego numeru PESEL.
W zażaleniu skarżący wskazał, że PESEL został podany w piśmie nadanym dnia 16 października 2020 r.
Od zażalenia skarżący uiścił wpis w kwocie 100 zł - k. 47 akt.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył co następuje
Stosownie do treści art. 195 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej zwana "p.p.s.a.") akta sprawy wraz z zażaleniem wojewódzki sąd administracyjny przedstawia Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu po doręczeniu zażalenia pozostałym stronom, jednakże w przypadku, gdy zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia stronie przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych (§ 2).
Zażalenie skarżącego jest oczywiście uzasadnione, bowiem w piśmie nadanym 16 października 2020 r., data wpływu 22 października 2020 r. – k. 17 akt, skarżący podał swój PESEL. Skoro zatem nie było podstawy do odrzucenia skargi z przyczyny podanej w postanowieniu z dnia 26 października 2020 r. należało uznać zażalenie za oczywiście uzasadnione i uchylić zaskarżone postanowienie w trybie art. 195 § 2 p.p.s.a., o czym orzeczono w punkcie 1 sentencji postanowienia. W konsekwencji powyższego Sąd przyjął, że znajduje w przedmiotowej sprawie zastosowanie art. 225 p.p.s.a., zgodnie z którym opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. Z tego powodu orzeczono, jak w punkcie 2 sentencji postanowienia.