Uzasadnienie
Stosownie do treści art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej w skrócie - p.p.s.a.) pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. W niniejszej sprawie pismem z dnia 13 czerwca 2014r. skargę na decyzję Wojewody w K. z dnia 14 maja 2014r.(znak: [...]) wnieśli A. M., K. M.,I. K., I. D. – reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika radcę prawnego S. K.. Z uwagi na niedołączenie do skargi stosownych pełnomocnictw zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 25.07.2014 r. pełnomocnik skarżących został wezwany w trybie art.49 § 1 p.p.s.a. w zw. z art.58 § 1 pkt.3 p.p.s.a do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżących tj.: A. M., K. M., I. K., oraz I. D. przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi zgodnie z art.35 p.p.s.a. W odpowiedzi na przedmiotowe wezwanie Sądu pełnomocnik skarżących w zakreślonym terminie przedłożył potwierdzone za zgodności z oryginałem odpisy pełnomocnictw udzielone mu przez skarżących: A. M., K. M. oraz I. K..
Pełnomocnik skarżących nie przedłożył natomiast pełnomocnictwa od skarżącej I. D.. Z uwagi na powyższe należało uznać, iż wskazany wyższej brak formalny skargi nie został uzupełniony w wyznaczonym terminie co w konsekwencji zaskutkowało odrzuceniem przez Sąd skargi I. D. zgodnie z treścią art.58 § 1 pkt. 3 p.p.s.a. Uzupełniająco należy dodać, iż art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w sposób jednoznaczny przewiduje obowiązek sądu odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Sąd nie ma zatem kompetencji do uznania, że nieuzupełniony istotny brak formalny skargi (jakim jest brak pełnomocnictwa dla sporządzającego skargę radcy prawnego) może stać się innego rodzaju brakiem formalnym (brakiem podpisu strony pod skargą), który w dalszym ciągu podlegałby uzupełnieniu. (por. postanowienie NSA z dnia 11 lutego 2014 r. sygn. akt II GSK 138/14, postanowienie NSA z dnia25 listopada 2010 r., sygn. akt I FSK 916/10, postanowienie NSA z dnia 21 stycznia 2014 r., sygn. akt I FSK 2140/13 – (orzeczenia dostępne na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).