Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z 4 grudnia 2019 r., nr [...], działając na podstawie art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j.: Dz.U z 2018 r., poz. 1945 ze zm.) w zw. z art. 55 ust. 9 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. Prawo lotnicze (t.j.: Dz.U. z 2019 r., poz. 1580 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a. utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta K. z dnia 27 czerwca 2019 r. (nr [...]), orzekające o zawieszeniu postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy.
Rozstrzygnięcie SKO zapadło na kanwie następujących ustaleń faktycznych i prawnych w sprawie:
Prezydent Miasta K. postanowieniem z dnia 27 czerwca 2019 r. (nr [...]) orzekł o zawieszeniu postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji pn.: "Budowa zjazdu indywidualnego z drogi wewnętrznej gminnej tj. z ul. [...] do budynku przy ul Na [...] na dz. nr [...], [...], [...] obr. [...] w K. " - do czasu uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu objętego wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy.
W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że zamierzenie inwestycyjne objęte wnioskiem zlokalizowane jest w granicach Planu Generalnego dla Lotniska K. - [...] zatwierdzonego przez Ministra Infrastruktury (jako ministra właściwego do spraw transportu). Organ administracyjny przywołał przepis art. 55 ust. 9 ustawy Prawo lotnicze i art. 62 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, podkreślając, iż istnieje obowiązek sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, tak więc należało zawiesić postępowanie.
W zażaleniu wniesionym od powyższego postanowienia wskazano, że planowana inwestycja dotyczy zjazdu z ul. [...], która w części przylegającej do posesji inwestora ma status gminnej drogi wewnętrznej. Żalący wskazał, że przyjęta przez organ I instancji wykładnia prawa materialnego nie uwzględnia wartości konstytucyjnych i dopuszczając możliwość zawieszenia postępowania o ustalenie warunków zabudowy na wiele lat narusza zasady sprawiedliwości społecznej i praworządności.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wskazało, że kluczowe w niniejszej sprawie jest ustalenie, czy dla obszaru, na którym ma być realizowana przedmiotowa inwestycja istnieje obowiązek sporządzenia planu. Teren, na którym ma być realizowana przedmiotowa inwestycja tj. działki nr [...], [...], [...] obr. [...] położone są na obszarze, dla którego istnieje obowiązek sporządzenia planu miejscowego. Obszar ten objęty jest bowiem Planem Generalnym Lotniska [...] na lata 2016-2036 który został zaopiniowany przez Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego i uzgodniony z Ministrem Inwestycji i Rozwoju oraz Ministrem Obrony Narodowej, a następnie zatwierdzenia planu dokonał Minister Infrastruktury, który zatwierdził ostatecznie plan krakowskiego lotniska w dn. 26 listopada 2018 r.
Powyższe okoliczności zatwierdzenia planu generalnego jak i granic obszaru Planu Generalnego Lotniska [...] Kolegium potwierdziło jeszcze, zwracając się o stosowne informacje do Ministerstwa Infrastruktury Departamentu Lotnictwa, do Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego, UMK Wydział Architektury i Urbanistyki oraz Międzynarodowego Portu Lotniczego [...]. firma A Uzyskane informacje od wskazanych podmiotów pozwalają na uznanie, że rozstrzygnięcie organu I instancji jest prawidłowe. Mianowicie Minister Infrastruktury, a więc organ, który dokonał zatwierdzenia planu generalnego, w piśmie z 27 maja 2019 r. potwierdził fakt zatwierdzenia przedmiotowego Planu jak i wskazał, iż powierzchnie ograniczające dla nowej drogi startowej stanowią jednocześnie granice obszaru Planu. Kolegium pozyskało również od Międzynarodowego Portu Lotniczego firma A potwierdzoną za zgodność z oryginałem mapę (dostępna w siedzibie SKO w K.) z przebiegiem powierzchni ograniczających dla nowej drogi startowej.
Jak wyjaśniła przy tym Spółka Międzynarodowy Port Lotniczy firma A (pismo z 7 czerwca 2019r.) wyłącznie przesłana mapa jest jedynym elementem planu Generalnego obrazującym obszar, dla którego sporządzenie miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego jest obligatoryjne, część tekstowa nie podlega ujawnieniu z uwagi na ochronę informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa, co potwierdziło również Ministerstwo Infrastruktury. Dane dotyczące obszaru powierzchni ograniczających dla nowej drogi startowej -lotnisko [...] wyznaczające granice planu generalnego lotniska [...] na lata 2016-2036 zostały opublikowane również na portalach
Miejskiego Sytemu Informacji Przestrzennej.
Powierzchnie ograniczające dla nowej drogi startowej stanowiące maksymalne granice planu oznaczone są na planie zgodnie z legendą przedmiotowego Planu liniami w kolorze niebieskim. Jak ustaliło Kolegium na podstawie pozyskanej mapy działki nr [...], [...], [...] obr. [...] leżą w obrębie przedmiotowego Planu. Bezsprzecznie zatem wniosek o ustalenie warunków zabudowy dotyczy obszaru, w odniesieniu do którego istnieje obowiązek sporządzenia planu miejscowego dla obszaru Planu Generalnego Lotniska [...].
W konstatacji powyższego uznano, że zawieszenie postępowania w przedmiotowej sprawie jest zgodne z prawem.
Skargę od powyższego rozstrzygnięcia SKO do WSA w Krakowie złożyli S. J. i E. Z., zarzucając naruszenie:
- - art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a.- przez niewywiązanie się z obowiązku dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, a w szczególności przez niedokonanie wszechstronnej, całościowej oceny na podstawie dostępnych w organie I instancji materiałów i decyzji wydawanych dla inwestycji kubaturowych aktualnie powstających w najbliższym sąsiedztwie posesji skarżącego;
- - art. 123 k.p.a. przez jego niewłaściwe zastosowanie (w zw. z art. 124 i art. 106 k.p.a.) - wyrażające się w utrzymaniu w mocy postanowienia SKO zaskarżonego wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, w sytuacji gdy istniały przesłanki do jego uchylenia.
W uzasadnieniu skargi wskazano, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie uzyskało żadnego dokumentu, z treści którego wynikałyby jakiekolwiek zagrożenia dla Planu Generalnego Lotniska. Wyjaśniono przy tym, że organ odwoławczy dysponuje jedynie ogólnie dostępną mapą, wg której posesja skarżących znajduje się w liniach zewnętrznych tzw. oddziaływania nowoprojektowanej drogi startowej. A tak naprawdę, przedmiotowa posesja znajduje się z boku nowoprojektowanej linii lotniska i wg tego planu samoloty będą latały na wysokości 360 m i to nie nad naszym domem a kilka kilometrów dalej, nad istniejącym zjazdem z autostrady [...], a dalej nad obszarem Gminy Z..
Dalej skarżący podkreślili, że w ich bezpośrednim sąsiedztwie nieustannie buduje się obiekty kubaturowe, jedno-dwu lub trzypiętrowe w oparciu o uzyskiwane kolejne pozwolenia na budowę, a skarżący chcą mieć jedynie bramę wjazdową w istniejącym ogrodzeniu. Nie obiekt kubaturowy, tylko zwykłą bramę wjazdową w istniejącym ogrodzeniu.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując przy tym argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.) sądy administracyjne są właściwe do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych, przy czym Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd, następuje tylko w przypadku stwierdzenia istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy - art. 145 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019r., poz. 2325 ze zm.) zwanej dalej: "p.p.s.a."
Zakres kontroli Sądu wyznacza art. 134 ww. ustawy stanowiący, że sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (§ 1).
Sąd poddawszy kontroli zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zaskarżone postanowienie jest prawidłowe, a zarzuty skargi nie mogą odnieść zamierzonego skutku. Organy obu instancji prawidłowo ustaliły, że działki nr [...], [...], [...] obr. [...] znajdują się na terenie objętym Planem Generalnym dla Lotniska [...]. Okoliczności tej nie podważa także skarżący, wręcz potwierdzając w skardze, że przedmiotowe działki znajdują się " w liniach zewnętrznych tzw. oddziaływania nowoprojektowanej drogi startowej". Powyższy stan faktyczny obligował organy do zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla tego terenu. Zgodnie bowiem z dyspozycją art. 62 ust 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1945 z późn. zm.(dalej; ustawa) jeżeli wniosek o ustalenie warunków zabudowy dotyczy obszaru, w odniesieniu do którego istnieje obowiązek sporządzenia planu miejscowego, postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy zawiesza się do czasu uchwalenia planu.
Z przepisu tego jednoznacznie wynika, że zawieszenie postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy, jeżeli dotyczy obszaru dla którego sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest obligatoryjne, nie jest uprawnieniem ale obowiązkiem organu. Dalsze procedowanie w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy, jeżeli zaistniała sytuacja regulowana ww. przepisem, stanowiło by rażące naruszenie przepisów o planowaniu przestrzennym. Jak zasadnie wskazuje Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 7 lipca 2010 r. II OSK 1073/09 niedopełnienie obowiązku zawieszenia postępowania dla obszaru, dla którego na podstawie odrębnych przepisów uchwalenie planu miejscowego jest obligatoryjne i wydanie decyzji o warunkach zabudowy stanowiłoby rażące naruszenie prawa, będące podstawą do stwierdzenia nieważności decyzji (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.).
Z kolei przepis 55 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1580 z późn. zm.) stanowi, iż zakładający lotnisko użytku publicznego lub, w przypadku istniejących lotnisk użytku publicznego, zarządzający tym lotniskiem opracowuje plan generalny lotniska użytku publicznego stanowiący plan rozwoju tego lotniska, sporządzony na okres nie krótszy niż 20 lat, zwany dalej "planem generalnym" (ust 5). Plan generalny określa obszar objęty planem, z określeniem dopuszczalnych gabarytów obiektów budowlanych i naturalnych (ust 6 pkt 1). Plan generalny po zaopiniowaniu przez Prezesa Urzędu w zakresie, o którym mowa w ust. 6 pkt 1-6, oraz po uzgodnieniu z Ministrem Obrony Narodowej - w zakresie terenów zamkniętych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2019 r. poz. 725, 730 i 1309), ministrem właściwym do spraw rozwoju regionalnego - w zakresie zgodności z programami rządowymi dotyczącymi rozwoju kraju, w tym jego poszczególnych regionów - podlega zatwierdzeniu przez ministra właściwego do spraw transportu w zakresie zgodności z polityką transportową kraju (ust 8 pkt 1oraz pkt 2).
Dla terenów objętych planem generalnym sporządzenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - zgodnego z zatwierdzonym planem generalnym - jest obowiązkowe, z uwzględnieniem przepisów dotyczących terenów zamkniętych. Jeżeli teren zamknięty objęty planem generalnym utraci status terenu zamkniętego, sporządzenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - zgodnego z zatwierdzonym planem generalnym dla tego terenu jest obowiązkowe (ust 9).
Z przepisów tych wynika, iż po pierwsze, zakładający lotnisko lub zarządzający lotniskiem (nie musi być to podmiot publiczny – także osoba fizyczna) ma obowiązek opracowania planu generalnego lotniska. Po drugie, granice objęte planem określa sam plan. Po trzecie, plan ten po zaopiniowaniu uzgodnieniu przez właściwe organy podlega zatwierdzeniu przez ministra właściwego do spraw transportu. Po czwarte, dla terenów objętych planem generalnym sporządzenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest obligatoryjne.
Jest w sprawie nie kwestionowane, że Planem Generalnym Lotniska [...] sporządzony przez zarządcę lotniska został zaopiniowany przez Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego i uzgodniony z Ministrem Inwestycji i Rozwoju oraz Ministrem Obrony Narodowej a następnie zatwierdzony w dniu 26 listopada 2018 r. przez Ministra Infrastruktury. Działki nr [...], [...], [...] tj. część obszaru objętego zamierzeniem inwestycyjnym położone są w obrębie przedmiotowego planu ujętego w załączniku graficznym. W zaistniałej sytuacji organ miał zatem obowiązek zawiesić postępowanie w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy.
Zdaniem Sądu, nie do przyjęcia jest koncepcja kwestionowania granic obszaru objętego planem generalnym. Stanowią o tym wprost wyżej przytoczone przepisy. Zarządzający lotniskiem lub zakładający lotnisko, który to podmiot może być także osobą fizyczną (art. 55 ust.
2) ustala obszar objęty granicami planu a plan ten – także jego granice zatwierdza organ administracji - minister właściwy do spraw transportu. Z chwilą zatwierdzenia planu generalnego postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla terenów leżących w granicach planu generalnego winny być zawieszone. Skarżone postanowienie jest zatem w pełni legalne (por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 8 listopada 2019 r. II SA/Kr 967/19, wyrok WSA w Krakowie z dnia 5 lutego 2020 r., sygn. akt II SA/Kr 1497/19).
W niniejszej sprawie nie występują również przesłanki do zastosowania instytucji zawieszenia postępowania zgodnie z wolą skarżących na podstawie art. 62 ust. 1 u.p.z.p. Wskazywane przez skarżących okoliczności dotyczące budowy na sąsiednich nieruchomościach obiektów kubaturowych wykraczają poza granice kontroli Sądu, który rozstrzyga w graniach danej sprawy (art. 134 § 1 p.p.s.a.).
Mając na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.