Uzasadnienie
IIS.A./Kr1120/03
Skarżąca J. K. nie stawiła się w dniu 20 lutego 2004r. na rozprawę, o terminie której została zwiadomiona. Bezpośrednio po zamknięciu rozprawy został ogłoszony wyrok, którym skarga J. K. została oddalona.
W dniu [...] marca 2004 r. J. K. złożyła pismo, w którym domagała się przywrócenia terminu do "żądania odpisu postanowienia NSA wraz z uzasadnieniem" jednocześnie dopełniając czynności, a więc "składając wniosek o doręczenie odpisu postanowienia z uzasadnieniem". Podała, że na rozprawę nie stawiła się, ponieważ jest osobą starszą i schorowaną, a na zawiadomieniu zaznaczono, że jej stawiennictwo nie jest obowiązkowe. Wobec braku informacji o wyniku rozprawy w dniu 22 marca 2004 r. zadzwoniła do Sądu i wówczas dowiedziała się o oddaleniu skargi i upływie terminu do złożenia wniosku o doręczenie uzasadnienia. Stwierdziła, że uchybienie terminu nie wynika z jej zaniedbania, lecz z błędnego przekonania, że o wyniku sprawy zostanie zawiadomiona przez sąd.
Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd przywraca stronie termin do dokonania czynności, jeżeli strona uchybiła temu terminowi bez swojej winy.
J. K. nie wskazała żadnej okoliczności, która w świetle w/w przepisu mogłaby usprawiedliwiać uchybienie terminu. Nie jest bowiem taką okolicznością nie mające obiektywnego źródła przekonanie o uprawnieniu do uzyskania informacji o wyniku rozprawy bez własnej inicjatywy. Zasady doręczania stronom orzeczeń sądowych i ich uzasadnień regulowane są przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy te nie wiążą obowiązku doręczania orzeczeń i ich uzasadnień z faktem nieobecności strony na rozprawie. Uczestnictwo w rozprawie jest generalnie uprawnieniem, a nie obowiązkiem strony. Nieskorzystanie z tego uprawnienia nie może usprawiedliwiać opóźnienia w podjęciu terminowych czynności zmierzających do zaskarżenia zapadłego i ogłoszonego na rozprawie orzeczenia.
Z tych powodów, na podstawie przywołanego powyżej przepisu, należało orzec jak w postanowieniu.