Uzasadnienie
B.B. oraz A.B. wnieśli do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 6.03.2002 r. (znak:....) w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu.
Postępowanie sądowe w tej sprawie zostało zawieszone z powodu nie wskazania przez skarżących następców prawnych: A.C., J.J. i innych....., Nadto, podczas doręczenia stronom korespondencji sądowej okazało się, że zmarł skarżący B.B. oraz uczestnicy: W.D., H.P. i J.D.
Wobec ustalenia przez sąd, że nie istnieją obecnie podstawy zawieszenia postępowania sądowego w tej sprawie, zostało ono podjęte postanowieniem z dnia 31.07.2012 r.
Skarżący A.B., w piśmie z dnia 30.08.2011 r. (k. 147) cofnął skargę. Jednocześnie ustaleni przez sąd następcy prawni skarżącego B.B. nie odpowiedzieli na zarządzenie wzywające do podania, czy skargę złożoną przez B.B. podtrzymują, czy też ją cofają. Zarządzenie powyższe zawierało pouczenie, iż brak odpowiedzi w zakreślonym terminie potraktowany zostanie przez sąd jako nie podtrzymywanie przedmiotowej skargi (jej cofnięcie).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 97 § l ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, póz. 1271 zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tjedn. Dz. U. z 2012 r., póz. 270; dalej ustawa powoływana jako p.p. s. a)
Wobec powyższego właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działający w oparciu o przepisy powołanej ustawy.
Zgodnie z art. 60 p.p.s.a. skarżący może skargę cofnąć. Cofnięcie skargi, co do zasady wiąże sąd. W niniejszej sprawie skarżący A.B. cofnął złożoną do sądu skargę. Jednocześnie wobec braku odpowiedzi następców prawnych B.B. na zarządzenie z dnia 20.06.2012 r., sąd stosownie do zawartego w tym zarządzeniu pouczenia uznał, że pozostali skarżący także skargę cofają. Należy dodatkowo wskazać, iż następcom prawnym B.B. został doręczony odpis skargi i odpowiedzi na skargę. Dysponowali oni więc pełną wiedzą o przedmiocie niniejszego postępowania sądowego. Zatem, w takich okolicznościach brak reakcji na zarządzenie wzywające do złożenia oświadczenia o popieraniu lub cofnięciu skargi jednoznacznie świadczy o tym, iż następcy prawni skarżącego nie są zainteresowani dalszym popieraniem skargi. Zasadne zatem jest stanowisko, iż skargę cofają.
Jednocześnie cofnięcie skargi w tej sprawie sąd uznał za dopuszczalne.
Podstawą prawną postanowienia jest art. 161 § l pkt l p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania sądowego jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.